Περίληψη άρθρου
- •Η Ελεονώρα Μελέτη μίλησε συγκινημένη στο Ευρωκοινοβούλιο για θέματα γυναικοκτονίας και κακοποίησης, αναφέροντας τις προσωπικές της εμπειρίες.
- •Εξομολογήθηκε ότι, ως μητέρα, ανησυχεί για την ασφάλεια της κόρης της και τον ενδεχόμενο κίνδυνο που μπορεί να αντιμετωπίσει.
- •Αναφέρθηκε στη δική της εμπειρία κακοποίησης, τονίζοντας ότι η ενασχόλησή της με τα γυναικεία δικαιώματα πηγάζει από τα βιώματά της.
- •Δήλωσε ότι αν και υπήρξε πιο τυχερή από άλλες γυναίκες, η εμπειρία της την οδήγησε να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των γυναικών.
Με δάκρυα στα μάτια, η Ελεονώρα Μελέτη συγκίνησε το Ευρωκοινοβούλιο, αναφερόμενη στη γυναικοκτονία και την κακοποίηση, εκφράζοντας τις προσωπικές της εμπειρίες και το ρόλο της ως μητέρα και γυναίκα.
Η προσωπική εξομολόγηση της Ελεονώρας Μελέτη
«Υπάρχει έγκλημα πάθους; Υπάρχει έγκλημα. Είμαι εδώ ως μητέρα, γιατί μεγαλώνω και εγώ μία κόρη, είναι μόλις επτά ετών και αναρωτιέμαι. Το δικό μου το παιδί, αν θα έρθει ποτέ αντιμέτωπο ή όχι με ό,τι ζήσατε εσείς. Δεν μπορώ να σας καταλάβω. Είναι ψέμα να λέει μια μάνα ότι “εγώ καταλαβαίνω μια άλλη μάνα που ‘χασε το παιδί της”. Δεν μπορεί να την καταλάβει. Αυτός ο πόνος δεν είναι λογικός, δεν είναι βιώσιμος, δεν είναι δυνατόν να τον αντέξει κανείς. Φαντάζομαι, γιατί δεν ξέρω. Και εύχομαι να μη μάθω. Αλλά είμαι εδώ και ως γυναίκα.
Είμαι εδώ και ως γυναίκα, η οποία και αυτή έχει υπάρξει θύμα κακοποίησης στη σχέση της. Δεν ξύπνησα ένα πρωί και είπα “θα ασχοληθώ με τα γυναικεία δικαιώματα”, “θα υπερασπιστώ τις γυναίκες”, “θα γίνω η Μπουμπουλίνα των γυναικείων δικαιωμάτων”, έτσι; Ξύπνησα γιατί έχω και εγώ τα δικά μου τα βιώματα. Βέβαια εγώ ήμουν πολύ πιο τυχερή. Αλλά ήμουν απλά πιο τυχερή. Γιατί έβλεπα; Ή ήξερα; Μπορούσα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου; Απλά ήμουν πιο τυχερή», είπε με δάκρυα στα μάτια η Ελεονώρα Μελέτη.
Δείτε το απόσπασμα από την εκπομπή «Happy Day».
- Ελεονώρα Μελέτη: «Ζούμε σε απόσταση με τον Θοδωρή – Είμαστε μαζί και έχουμε συνεπιμέλεια»
- «Έβαζαν τίτλους ότι είμαι τρελή»: H Ελεονώρα Μελέτη για την εποχή που η ψυχοθεραπεία ήταν ταμπού





