Γιατί υποχωρούν οι πολιτικές «Ποικιλομορφίας-Ισοτιμίας-Συμπερίληψης» στις εταιρείες των ΗΠΑ;

Τα τελευταία χρόνια, χιλιάδες εταιρείες σε Ευρώπη και Αμερική υιοθέτησαν πολιτικές  για τη συμπερίληψη και την ισότητα. Νέα έρευνα όμως αποκαλύπτει μια δραματική υποχώρηση αυτής της τάσης στις ΗΠΑ μετά το 2023.

Σύμφωνα με έρευνα των ακαδημαϊκών Νόλαν ΜακΚάρτι του Πανεπιστημίου Πρίνστον και Ράιλι Στιλ του Πανεπιστημίου Κολούμπια η αρχική έκρηξη εταιρειών που υιοθετούσαν πολιτικές για την ποικιλομορφία, την ισοτιμία και τη συμπερίληψη (DEI – Diversity-Equity-Inclusion) ξαφνικά αντιστράφηκε.

Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες ανέλυσαν τις καταθέσεις προς την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ (SEC) περισσότερων από 15.000 εισηγμένων εταιρειών μετά το 2003. Κατέγραψαν τον αριθμό των δεσμεύσεων για τη DEI που περιλαμβάνονταν στα σχετικά έγγραφα, αναζητώντας βασικούς όρους όπως «διαφορετικότητα και συμπερίληψη» και «ισότητα των φύλων».

Τα στοιχεία δείχνουν ότι στην αρχή της προεδρίας του Μπαράκ Ομπάμα 1 στις 10 εταιρείες περιλάμβανε κάθε τρίμηνο κάποια δέσμευση για το DEI στις καταθέσεις της. Στο τέλος της διακυβέρνησής του, το ποσοστό είχε αυξηθεί στη μία στις τρεις. Ωστόσο, η τάση πραγματικά απογειώθηκε κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ. Στα τέλη του 2019, σχεδόν τα τρία τέταρτα των εταιρειών συμπεριλάμβαναν κάποια δέσμευση για το DEI στις τριμηνιαίες αναφορές τους.

Στη συνέχεια ήρθε η έκρηξη του 2020, μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ. Μέχρι το 2021, κάθε εταιρεία περιλάμβανε κατά μέσο όρο δύο πολιτικές ή αναφορές στο DEI στις τριμηνιαίες καταθέσεις της προς την SEC. Ο μέσος αυτός αριθμός αυξήθηκε σε σχεδόν τέσσερις το 2023, πριν υποχωρήσει σε περίπου 1,4 στα τέλη του 2025.

Με επιστολή προς την Washington Post οι συγγραφείς ξεκαθάρισαν ότι δεν ερευνήσαν αν τα εταιρικά προγράμματα για τη διαφορετικότητα, την ισότητα και τη συμπερίληψη (DEI) ήταν επιζήμια ή όχι για τις εταιρείες.

Στόχος τους ήταν απλώς να κατανοήσουν τις πολιτικές δυνάμεις που διαμόρφωσαν την άνοδο και την πτώση των εταιρικών πολιτικών υπέρ του DEI.

«Διαπιστώσαμε ότι οι εταιρείες με πιο προοδευτική ηγεσία είχαν την τάση να αναλαμβάνουν περισσότερες πολιτικές για το DEI. Με την επιφύλαξη ότι η εξαγωγή συμπερασμάτων για σχέση αιτίου-αποτελέσματος είναι ιδιαίτερα δύσκολη, το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι οι προσωπικές απόψεις των εταιρικών στελεχών επηρέαζαν τις πρακτικές των επιχειρήσεων που διοικούσαν» σημειώνουν.

Όπως επισημαίνουν, η Wall Street Journal ερμήνευσε το εύρημα ως ένδειξη ότι οι ηγέτες με αριστερόστροφες πολιτικές απόψεις έθεταν τις προσωπικές τους πεποιθήσεις πάνω από τα επιχειρηματικά συμφέροντα των εταιρειών τους. Οι ίδιοι, όμως, τονίζουν ότι αυτή είναι μόνο μία πιθανή ερμηνεία. Μια εξίσου πιθανή ερμηνεία, σημειώνουν, είναι ότι οι συντηρητικότεροι εταιρικοί ηγέτες ήταν εκείνοι που έθεταν τις δικές τους πολιτικές πεποιθήσεις πάνω από τις επιχειρηματικές αποφάσεις, αποφεύγοντας να υιοθετήσουν πολιτικές DEI. «Η έρευνά μας, τελικά, δεν μπορεί να αποφανθεί ποια από τις δύο εξηγήσεις είναι η ορθή» λένε.

Big Three

Ένα από τα ευρήματα ήταν ότι «οι εταιρείες στις οποίες οι λεγόμενοι “Big Three” διαχειριστές index funds -BlackRock, State Street και Vanguard- είχαν μεγαλύτερες συμμετοχές, αναλάμβαναν σημαντικά περισσότερες πολιτικές για το DEI, ιδιαίτερα την περίοδο 2019-2022, όταν οι συγκεκριμένοι επενδυτές υποστήριζαν πιο έντονα το DEI».

Οι διαχειριστές αυτοί, σημειώνουν οι Στιλ και ΜακΚάρτι, ενδέχεται να θεωρούσαν ότι οι πολιτικές ωφελούσαν τις επιχειρήσεις και να σταμάτησαν να το υποστηρίζουν μόνο όταν δέχθηκαν πολιτικές πιέσεις. Ή ίσως απλώς ακολουθούσαν τις προτιμήσεις των επενδυτών που υποστήριζαν τα προγράμματα DEI.

«Η έρευνά μας δεν μπορεί να αποφανθεί ποια από αυτές τις εξηγήσεις ισχύει».

Τέλος, το εύρημά σχετικά με τις εταιρείες που συνεργάζονται με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι οι προτιμήσεις της κυβέρνησης Τραμπ είχαν σημασία.

«Ωστόσο, το γεγονός ότι δεν προέκυψαν αντίστοιχα αποτελέσματα με άλλα μέτρα δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι μόνο οι ομοσπονδιακοί ανάδοχοι προσαρμόστηκαν στις επιθυμίες της κυβέρνησης» καταλήγουν.

Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα της μελέτης δεν αρκούν για να αποδείξουν ότι η άνοδος ή η πτώση του DEI οφείλεται αποκλειστικά στις πολιτικές προτιμήσεις των διοικήσεων ή στις αλλαγές των κυβερνήσεων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ NEA