Όταν ο Κάρτερ Στίβενς λέει στους γνωστούς του ότι βγάζει εξαψήφιο ποσό τον χρόνο ψάχνοντας μέσα σε κάδους απορριμμάτων, οι περισσότεροι θεωρούν ότι απλώς υπερβάλλει.
Μετατρέποντας τα σκουπίδια σε χρήματα
Για τον μέσο παρατηρητή, ένας ξεχειλισμένος κάδος είναι απλώς ένα σημείο που θέλεις να προσπεράσεις γρήγορα. Για τον 31χρονο από το Νάσβιλ του Τενεσί, όμως, αποτελεί μια ανεξάντλητη πηγή εσόδων.
140.000 δολάρια συλλέγοντας, καθαρίζοντας και μεταπωλώντας αντικείμενα
Σύμφωνα με έγγραφα που εξέτασε το CNBC Make It, από τον Σεπτέμβριο του 2025 έως τον Σεπτέμβριο του 2026, ο Στίβενς κατέγραψε συνολικές πωλήσεις ύψους περίπου 140.000 δολαρίων, συλλέγοντας, καθαρίζοντας και μεταπωλώντας αντικείμενα που άλλοι θεώρησαν άχρηστα.
Η δραστηριότητά του επικεντρώνεται γύρω από επιχειρηματικά πάρκα και πολυτελή συγκροτήματα κατοικιών. Από τον Μάρτιο του 2024, οπότε και ξεκίνησε συστηματικά το λεγόμενο dumpster diving (την αναζήτηση αξιοποιήσιμων αντικειμένων στα σκουπίδια), έχει ανασύρει και πουλήσει μέσω πλατφορμών όπως το eBay και το Facebook Marketplace χειροποίητα περσικά χαλιά, εργονομικές καρέκλες γραφείου, ηλεκτρονικές συσκευές, ακόμα και αυθεντικά σπαθιά σαμουράι.
Μάλιστα, η πρακτική αυτή μηδενίζει σχεδόν τα λειτουργικά του έξοδα: περίπου το 90% των υλικών συσκευασίας που χρησιμοποιεί για τις αποστολές του -χαρτόκουτα και κολλητικές ταινίες- προέρχονται επίσης από κάδους.
«Ο όγκος των πραγμάτων που πετάμε σε αυτή τη χώρα είναι ασύλληπτος», αναφέρει ο ίδιος. Συχνά προσεγγίζει τους διαχειριστές κτιρίων ζητώντας άδεια να αδειάσει τους κάδους τους. Άλλες φορές, ωστόσο, η δουλειά απαιτεί να βουτήξει κυριολεκτικά μέσα στα σκουπίδια, αποφεύγοντας τους φύλακες ασφαλείας, αν και ξεκαθαρίζει πως σέβεται πάντα τους κανόνες και αποχωρεί αμέσως αν του ζητηθεί.
Από την αίγλη του Νάσβιλ στην κατάρρευση
Η διαδρομή του Κάρτερ Στίβενς μέχρι την οικονομική ανεξαρτησία δεν ήταν καθόλου ευθύγραμμη. Μεγάλωσε σε ένα εύπορο περιβάλλον, καθώς ο πατέρας του είναι μουσικός παραγωγός της κάντρι και γκόσπελ σκηνής, βραβευμένος με πέντε Grammy, έχοντας συνεργαστεί με ονόματα όπως ο Μπλέικ Σέλτον και η Κάρι Άντεργουντ.
Όμως, κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο πανεπιστήμιο, ο Στίβενς εθίστηκε στα συνταγογραφούμενα διεγερτικά (Adderall), γεγονός που τον οδήγησε να εγκαταλείψει τις σπουδές του το 2018, λίγο πριν πάρει το πτυχίο του.
Χωρίς πτυχίο, η εύρεση μιας σταθερής εργασίας αποδείχθηκε δύσκολη. Παρότι οι γονείς του είχαν την οικονομική δυνατότητα να τον συντηρούν, ο πατέρας του επέλεξε τη σκληρή στάση της αυτονομίας: «Με άφησε να πέσω στα βαθιά για να μάθω να κολυμπάω», εξηγεί ο 31χρονος.
Άνεργος πλέον, άρχισε να ψάχνει σε καταστήματα μεταχειρισμένων ρούχων για vintage κομμάτια που μεταπωλούσε στο eBay. Τα έσοδά του ήταν ασταθή, ενώ οι ανάγκες του, τον οδηγούσε σε καταστροφικές σπατάλες. Ακόμα και μετά από ένα πρόγραμμα αποτοξίνωσης το 2021 που χρηματοδότησαν οι γονείς του, ο Στίβενς διοχέτευσε τον εθισμό του σε ακριβές αγορές: πλήρωσε 1.200 δολάρια για σανδάλια Christian Dior Birkenstock, αγόρασε μια τηλεόραση 85 ιντσών και έδωσε 30.000 δολάρια προκαταβολή για μια Mercedes-AMG, την οποία τελικά απώλεσε επειδή αδυνατούσε να πληρώσει τις δόσεις.
Τον Ιούνιο του 2023 έφτασε στον πάτο. Έχοντας συσσωρεύσει χρέη 12.000 δολαρίων και αδυνατώντας να πληρώσει το ενοίκιό του, έμεινε αρχικά σε έναν νοικιασμένο αποθηκευτικό χώρο -μέχρι που τον εντόπισε η ασφάλεια του κτιρίου και τον έδιωξε- και στη συνέχεια κοιμόταν για τρεις εβδομάδες μέσα στο αυτοκίνητό του, ένα Nissan Sentra. Η εμπειρία της αστεγίας λειτούργησε ως ηλεκτροσόκ.
Η μεγάλη ανακάλυψη στους κάδους απορριμμάτων
Με τη βοήθεια ενός ξαδέλφου του που του δάνεισε χρήματα για να νοικιάσει ένα μικρό διαμέρισμα τον Οκτώβριο του 2023, ο Στίβενς έθεσε αυστηρούς κανόνες στα οικονομικά του.
Πέντε μήνες αργότερα, δίπλα σε μια αντλία βενζινάδικου, εντόπισε ένα ζευγάρι μαύρα αθλητικά παπούτσια Nike Air Force One. Τα πήρε σπίτι, τα απολύμανε και τα πούλησε διαδικτυακά για 35 δολάρια. Ήταν η στιγμή που άλλαξαν όλα.
«Από τη στιγμή που ξεκίνησα να ψάχνω στους κάδους, εθίστηκα, γιατί δεν σταμάτησα ποτέ να βρίσκω εξαιρετικά πράγματα», λέει. Η μεγαλύτερη «ψαριά» του μέχρι σήμερα ήρθε έξω από ένα συγκρότημα γραφείων, όπου βρήκε πεταμένες 190 εργονομικές καρέκλες της εταιρείας Steelcase, η αξία των οποίων ξεπερνά τα 1.000 δολάρια η καθεμία ως καινούργιες.
Επιστράτευσε το μεταχειρισμένο αγροτικό του και ένα αυτοσχέδιο τρέιλερ, τις μετέφερε και τις πούλησε στο Facebook Marketplace. Σε μια άλλη περίπτωση, κατά τη διάρκεια αναδιάρθρωσης μιας εταιρείας, περισυνέλεξε 120 ρυθμιζόμενα γραφεία (standing desks).
Σήμερα, ο Στίβενς εργάζεται μόνος, κινείται σε ακτίνα λίγων χιλιομέτρων από το σπίτι του για να περιορίζει τα έξοδα βενζίνης και προτιμά τους «στεγνούς» κάδους εταιρειών από εκείνους των εστιατορίων. Σχεδόν κάθε έπιπλο στο διαμέρισμά του προέρχεται από τα σκουπίδια, ενώ ένα καλό εύρημα τον μήνα αρκεί για να γεμίσει την αποθήκη που νοικιάζει προς 400 δολάρια.
Παρά την εντυπωσιακή του επιτυχία, παραμένει προσγειωμένος. Γνωρίζει ότι η φύση αυτής της δουλειάς είναι απρόβλεπτη -τα περισσότερα έσοδά του προήλθαν από πέντε εξαιρετικά αποδοτικούς μήνες- και γι’ αυτό αποταμιεύει όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα, ενώ παράλληλα μελετά την αγορά ακινήτων ως μια πιο σταθερή επαγγελματική διέξοδο. Ωστόσο, όπως παραδέχεται ο ίδιος, η περιέργεια παραμένει ζωντανή: «Δεν νομίζω ότι θα προσπεράσω ποτέ έναν πολλά υποσχόμενο κάδο χωρίς να ρίξω μια ματιά».
