Με δίμηνη καθυστέρηση και δίχως διακομματική συναίνεση (με διαδικασία που παρακάμπτει το Κοινοβούλιο, κάτι που επανειλημμένα ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί είχε υποσχεθεί ότι δεν θα συμβεί) ψηφίστηκε ο νέος προϋπολογισμός της Γαλλίας και, όπως ήταν αναμενόμενο, ουδείς δηλώνει ευχαριστημένος.
Ούτε τα πολιτικά κόμματα, ούτε τα συνδικάτα, αλλά ούτε και οι εργοδότες που με κάθε ευκαιρία επανέρχονται για να διατυπώσουν το πάγιο αίτημά τους: τη μείωση της φορολόγησής τους. Και εσχάτως το διατυπώνουν με ασυνήθιστα επιθετικό τόνο, με το σύνθημα «Φτάνει πια»!
Ο προϋπολογισμός που κατάφερε να περάσει την περασμένη Δευτέρα με προσφυγή στο άρθρο 49,3 του Συντάγματος η κυβέρνηση Λεκορνί, σχεδιάστηκε όντως κατά των επιχειρήσεων; Στο ερώτημα αυτό κλήθηκε την επομένη της τελικής έγκρισης του κειμένου να απαντήσει ο γάλλος υπουργός Οικονομικών Ρολάν Λεσκίρ.
«Εμπλακείτε»
«Είμαι υπέρ των επιχειρήσεων, θέλω να τις υποστηρίξω. Αντιμέτωποι όμως με τον κίνδυνο πολιτικής αστάθειας, που ήταν πραγματικός, αντιμέτωποι με ένα δημόσιο έλλειμμα το οποίο είναι πολύ υψηλό, βρήκαμε έναν συμβιβασμό που μας επιτρέπει να προχωρήσουμε, αφού μας εξασφαλίζει την απαραίτητη σταθερότητα», εξήγησε μιλώντας στη γαλλική τηλεόραση ο Λεσκίρ.
Στη συνέχεια όμως ο υπουργός πέρασε στην αντεπίθεση: «Άκουσα πολλές φορές τους επικεφαλής των επιχειρήσεων να μου διεκτραγωδούν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Τους συνάντησα επανειλημμένα και τους εξήγησα ότι αντιλαμβάνομαι τις ανησυχίες τους για τα κόστη που ανεβάζουν το τελικό προϊόν και για την ανταγωνιστικότητα της γαλλικής οικονομίας.
Αλλά εν προκειμένω πρέπει να αναγνωρίσουν ότι η πολιτική σταθερότητα έχει αξία. Οπότε τους κάλεσα να την ενσωματώσουν στο λόγο και στις στρατηγικές τους. Και με την ευκαιρία αυτή τους επαναλαμβάνω: αντί να παραπονιέστε, εμπλακείτε!», είπε ο Λεσκίρ.
Αιχμηρός ο Αρνό
Ώρες νωρίτερα ο διασημότερος (όχι μόνο λόγω πλούτου) Γάλλος επιχειρηματίας, Μπερνάρ Αρνό, είχε κατηγορήσει συλλήβδην την πολιτική ηγεσία της χώρας του ότι «είναι κατά των επιχειρήσεων» καθώς «επιδιώκει να τις φορολογήσει όσο το δυνατόν περισσότερο».
Το μεγάλο αφεντικό της αυτοκρατορίας LVHM, ο οποίος βάσει των υπολογισμών του εξειδικευμένου στους Κροίσους αμερικανικού περιοδικού Forbes είναι σήμερα ο πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη με προσωπική περιουσία 165,3 δισ. δολαρίων, φαίνεται πως έφερε το Γάλλο υπουργό στα όρια της αγανάκτησης.
«Ναι, ακούω τι λένε οι εταιρείες, αλλά είμαι ενάντια σ’ αυτό που μόλις είπε ο Μπερνάρ Αρνό», τόνισε ο Ρολάν Λεσκίρ απορρίπτοντας ταυτόχρονα τον συγκρουσιακό τόνο του συνθήματος «Φτάνει πια», που έχει υιοθετήσει ο πρόεδρος της γαλλικής Ένωσης Εργοδοτών (Medef), Πατρίκ Μαρτέν.
Ιδέες και λύσεις
Αναφερόμενος σε πρόσφατη δημοσκόπηση που έδειξε ότι η πλειονότητα των Γάλλων δεν θα είχε αντίρρηση να διαδεχθεί ένας μεγαλοεπιχειρηματίας τον Εμανουέλ Μακρόν στην προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας το 2027, ο Ρολάν Λεσκίρ είπε ότι πληροφορήθηκε ότι «υπήρχε ένας συγκεκριμένος αριθμός επιχειρηματιών που ήθελαν να γίνουν πρόεδροι της Δημοκρατίας».
«Εδώ στη Γαλλία θεωρούμε ότι οι προεδρικές εκλογές είναι η συνάντηση ενός προέδρου κι ενός λαού. Στην πραγματικότητα είναι η συνάντηση του λαού με μια ομάδα ανθρώπων που είναι αφοσιωμένοι σε ένα σκοπό και σε συγκεκριμένες αξίες», είπε ο Λεσκίρ.
«Δεν θα είναι όλοι οι επιχειρηματίες υποψήφιοι πρόεδροι, αλλά όλοι αν θέλουν μπορούν να εμπλακούν με την πολιτική και τις δημόσιες υποθέσεις γενικότερα, δίνοντάς μας ιδέες και προτείνοντας λύσεις. Το έχω κάνει κι εγώ και δεν το μετανιώνω…», είπε με λεπτή ειρωνεία ο υπουργός, αναφερόμενος στο ότι και ο ίδιος ενεπλάκη σε μεγάλη ηλικία με την πολιτική (το 2017 με την παράταξη του Μακρόν), προερχόμενος από τον χώρο των επιχειρήσεων και συγκεκριμένα των τραπεζών.
Καχυποψία παντού
Ο Λοράν Λεσκίρ γεννήθηκε το 1966 στο Παρίσι, σπούδασε στο Πολυτεχνείο της γαλλικής πρωτεύουσας και στο London School of Economics, αλλά εργάστηκε επί σειρά ετών στις ΗΠΑ και στον Καναδά, όπου προτού επιστρέψει στην πατρίδα του για να εμπλακεί με την πολιτική, υπήρξε επικεφαλής επενδύσεων στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων του Κεμπέκ.
Ο Λεσκίρ πολιτεύθηκε στο πλευρό του θεωρούμενου ως «προέδρου των πλουσίων επιχειρηματιών» Εμανουέλ Μακρόν, αλλά λόγω του οικογενειακού του παρελθόντος αντιμετωπίζεται με κάποια καχυποψία από τον επιχειρηματικό κόσμο της Γαλλίας. Ο ίδιος δεν κρύβει εξάλλου ότι μεγάλωσε σε μια οικογένεια αριστερών πολιτικών πεποιθήσεων – ο πατέρας του ήταν δημοσιογράφος στην εφημερίδα «L’Humanité» που απηχούσε τις απόψεις του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γαλλίας και η μητέρα του ήταν συνδικαλίστρια στη δημόσια επιχείρηση των συγκοινωνιών του Παρισιού.
Εδώ πρέπει να σημειωθεί πάντως ότι με καχυποψία αντιμωπίζουν και οι ενώσεις πολύ μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων (οι πρώτες απασχολούν έως 10 εργαζομένους και οι δεύτερες από 10 έως 250) τις απαιτήσεις των μεγάλων ομίλων (σαν τον όμιλο LVHM του Μπερνάρ Αρνό) για ελάφρυνση των φορολογικών βαρών.
Οι μικροί και μικρομεσαίοι, που εκπροσωπούν το 99,9% του γαλλικού επιχειρηματικού κόσμου και απασχολούν περισσότερους από 6,9 εκατ. μισθωτούς υπαλλήλους, θεωρούν ότι εκείνοι είναι τα μεγάλα θύματα της οικονομικής δυσπραγίας στη χώρα και όχι οι φωνασκούντες επιχειρηματικοί γίγαντες που «έχουν τη δυνατότητα να γλιτώνουν φόρους εκατοντάδων εκατομμυρίων χάρη στις διαβόητες φορολογικές βελτιστοποιήσεις».
«Συνεχίζουν να επενδύουν»
Τι γίνεται όμως με τον φόρο στις μεγάλες επιχειρήσεις, που υποτίθεται ότι θα ήταν «εξαιρετικός και έκτακτος» και τελικά θα παραμείνει και το 2026, όπως παρατηρει η ρεπόρτερ της «Les Echos» Πολίν Λαντέ-Μπαρό; Η ρεπόρτερ αναφέρεται στο φόρο που αφορά περίπου 300 ομίλους με ετήσιο τζίρο άνω του 1,5 δισ. ευρώ και προβλέπει την «προσωρινή αύξηση του εταιρικού φόρου» από το 20,6% έως το 41,2% (για τους ομίλους με τζίρο άνω των 3 δισ. ευρώ) που, όπως εκτιμούν οι ειδικοί, μπορεί εφέτος να ανεβάσει τους πραγματικούς συντελεστές φορολόγησης μέχρι το 35,3%.
Ο συγκεκριμένος φόρος, που έχει εξοργίσει τη γαλλική εργοδοσία, προτάθηκε από τον Μισέλ Μπαρνιέ όταν ήταν πρωθυπουργός. Στη συνέχεια υιοθετήθηκε από τον διάδοχό του, Φρανσουά Μπαϊρού, και εν τέλει «θα διατηρηθεί στο επίπεδο όπου εξαρχής καθορίστηκε για τις μεγάλες εταιρείες που κερδίζουν χρήματα διεθνώς», όπως επιβεβαίωσε από τηλεοράσεως ο Ρολάν Λεσκίρ.
Πρόκειται για επιχειρηματικούς ομίλους που, σύμφωνα με τον ίδιο, «συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό το 2025 στην αποκατάσταση των δημοσίων οικονομικών». Εδώ ο υπουργός άλλαξε ύφος και μετά το μαστίγιο έπιασε το καρότο διαβεβαιώνοντας τη Medef ότι «έχει εμπιστοσύνη στις γαλλικές επιχειρήσεις» οι οποίες, «παρά τα όσα ειπώθηκαν, συνέχισαν και την περυσινή χρονιά να επενδύουν και να κάνουν εξαγωγές». Κάτι που «είναι πολύ σημαντικό σε έναν διαταραγμένο κόσμο σαν τον σημερινό».
Πηγή: ot.gr
