Η συζήτηση για την πραγματική σύγκλιση της ελληνικής οικονομίας με τον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί εδώ και χρόνια το κεντρικό αφήγημα της κυβερνητικής πολιτικής. Ωστόσο, τα πλέον επίσημα στοιχεία της Eurostat έρχονται να αποδομήσουν πλήρως τις διακηρύξεις περί «οικονομικού θαύματος», αποτυπώνοντας μια πραγματικότητα που εκθέτει την κυβερνητική στρατηγική: η Ελλάδα όχι μόνο δεν πλησιάζει τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους, αλλά πλέον μοιράζεται την τελευταία θέση της κατάταξης στην αγοραστική δύναμη μαζί με τη Βουλγαρία.
Tα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι το πραγματικό εισόδημα των Ελλήνων απέχει κατά 32% από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η τελική εικόνα αποτυπώνει ένα χαοτικό χάσμα βιοτικού επιπέδου ανάμεσα στην Ελλάδα και τον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης
Την ίδια ακριβώς στιγμή που η χώρα βυθίζεται στον ευρωπαϊκό «πάτο», η κυβέρνηση επιστρατεύει τη νέα ψηφιακή πλατφόρμα posokanei.gov.gr. Η κίνηση αυτή δημιουργεί ένα οξύμωρο σχήμα: την ώρα που η μακροοικονομική αποτυχία καθηλώνει τους πολίτες, η πολιτική ηγεσία απαντά με ψηφιακά εργαλεία που μεταθέτουν την ευθύνη της επιβίωσης στον ίδιο τον καταναλωτή, μετατρέποντας το κυνήγι της χαμηλότερης τιμής σε καθημερινό σπορ επιβίωσης.
Η ακτινογραφία των αριθμών της Eurostat
Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της απόκλισης, πρέπει να εξετάσει τον δείκτη που χρησιμοποιεί η Eurostat. Πρόκειται για το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) εκφρασμένο σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (Purchasing Power Standards – PPS). Ο δείκτης αυτός δεν αποτυπώνει απλώς τα ονομαστικά μεγέθη, αλλά εξαλείφει τις διαφορές στο κόστος ζωής και στα επίπεδα τιμών μεταξύ των κρατών-μελών.
Πρακτικά, μετράει τον πραγματικό όγκο αγαθών και υπηρεσιών που μπορεί να αγοράσει ένας πολίτης με το εισόδημά του, θέτοντας ως βάση αναφοράς (100) τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία (2025), ο ευρωπαϊκός μέσος όρος διαμορφώνεται στις €41.600. Σε αυτή την κλίμακα, η Ελλάδα υποχώρησε στο 68% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, πράγμα που σημαίνει ότι η πραγματική αγοραστική δύναμη των Ελλήνων πολιτών υπολείπεται κατά 32%, αντιστοιχώντας σε περίπου €28.288.
Το γεγονός που πιστοποιεί την απόλυτη καθήλωση είναι ότι η Βουλγαρία σημείωσε άνοδο και έπιασε την Ελλάδα ακριβώς στο 68%. Πλέον, οι δύο χώρες μοιράζονται την τελευταία θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τη χώρα μας να έχει απωλέσει κάθε πλεονέκτημα έναντι των υπόλοιπων βαλκανικών χωρών.
Το ψηφιακό κυνήγι του «posokanei»
Σε αυτό το ζοφερό οικονομικό περιβάλλον, η εμφάνιση της πλατφόρμας posokanei.gov.gr έρχεται να λειτουργήσει ως ένας ψηφιακός καθρέφτης της εγχώριας φτώχειας. Η εφαρμογή, η οποία σχεδιάστηκε για να προσφέρει στους πολίτες τη δυνατότητα να συγκρίνουν τιμές βασικών αγαθών σε πραγματικό χρόνο και να συνθέτουν το φθηνότερο δυνατό «καλάθι του νοικοκυριού», αποτελεί μια έμμεση παραδοχή της αποτυχίας ελέγχου των τιμών.
Αντί για ριζικά μέτρα αντιμετώπισης του «πληθωρισμού της απληστίας» (greedflation), της μείωσης των έμμεσων φόρων ή της ουσιαστικής ενίσχυσης των μισθών, η κυβερνητική απάντηση είναι τεχνοκρατική. Ο πολίτης, με αγοραστική δύναμη Βουλγαρίας αλλά με τιμές ραφιού που συχνά ξεπερνούν εκείνες της Γερμανίας ή της Γαλλίας, καλείται να γίνει «κυνηγός προσφορών».
Μια ιστορική ανατροπή
Η σύγκλιση της Βουλγαρίας με την Ελλάδα αποτελεί το αποτέλεσμα δύο εντελώς διαφορετικών οικονομικών διαδρομών, εκθέτοντας την αδράνεια των ελληνικών αρχών. Το 2006, η Ελλάδα βρισκόταν στο 96% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, απολαμβάνοντας ένα βιοτικό επίπεδο σχεδόν ταυτόσημο με εκείνο της υπόλοιπης Δυτικής Ευρώπης, ενώ η Βουλγαρία βρισκόταν μόλις στο 38%.
Μέσα σε δύο δεκαετίες, η γειτονική χώρα κατάφερε να καλύψει την απόσταση κερδίζοντας 30 ποσοστιαίες μονάδες. Αντίθετα, η Ελλάδα, παρά τις υποσχέσεις για «ταχεία σύγκλιση» και την εισροή τεράστιων ευρωπαϊκών πόρων (όπως το Ταμείο Ανάκαμψης), παρέμεινε καθηλωμένη. Η επιμονή σε ένα παρωχημένο παραγωγικό μοντέλο που στηρίζεται αποκλειστικά στον τουρισμό και τις υπηρεσίες χαμηλής προστιθέμενης «συναντήθηκε» με τη στεγαστική κρίση και το κόστος ενέργειας.
Το χάσμα με την υπόλοιπη Ευρώπη είναι πλέον χαοτικό. Όταν στο Λουξεμβούργο (239%) ή την Ιρλανδία (237%) η πραγματική αγοραστική δύναμη αγγίζει ή ξεπερνά τις €99.000, η καθήλωση της Ελλάδας στις €28.288 δείχνει ότι η χώρα έχει απομονωθεί στην ουρά της Ευρώπης.
