Ο κόσμος της εργασίας αλλάζει ραγδαία. Η Τεχνητή νοημοσύνη, οι μεταβαλλόμενες προσδοκίες για την καριέρα και η συνεχιζόμενη οικονομική αβεβαιότητα αναδιαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι εργάζονται και τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν το μέλλον τους.
Η Παγκόσμια «Έρευνα Ελπίδων και Φόβων για το Εργατικό Δυναμικό 2026» της PwC αποκαλύπτει ένα εργατικό δυναμικό που κινείται με διαφορετικές ταχύτητες.
Ειδικότερα, καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη ενσωματώνεται στην καθημερινή εργασία, αλλάζει όχι μόνο το πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά μπορούν να επιτευχθούν τα αποτελέσματα, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι κατανοούν και αξιολογούν την ανθρώπινη συμβολή πίσω από αυτά.
Οι εργαζόμενοι μπορεί να αμφισβητήσουν εάν τα επιτεύγματα είναι πραγματικά δικά τους, ενώ οι εργοδότες διατρέχουν τον κίνδυνο να υποτιμήσουν την εργασία απλώς και μόνο επειδή η Τεχνητή Νοημοσύνη βοήθησε στην παραγωγή της.
Επομένως, οι οργανισμοί πρέπει να επανεξετάσουν τι μετράει ως απόδοση — κοιτάζοντας πέρα από τη χρήση εργαλείων, στην κρίση, την πρωτοτυπία, τη συνεργασία, τον έλεγχο και την ευθύνη που διαμορφώνουν το αποτέλεσμα.
Με βάση τα παραπάνω, εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος αν η Τεχνητή Νοημοσύνη στην εργασία αποτελεί απειλή για τους πολλούς;
Η πλειοψηφία των εργαζόμενων κινδυνεύει να μείνει πίσω στην Τεχνητή Νοημοσύνη
Περισσότερο από το ήμισυ του εργατικού δυναμικού αισθάνεται ότι δεν υποστηρίζεται και ότι δεν έχει καλή καθοδήγηση, σύμφωνα με νέα μελέτη της λογιστικής εταιρείας PwC.
Η πλειονότητα των εργαζομένων αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να μείνει πίσω, καθώς η πρόσβαση στην εκπαίδευση μειώνεται, την ίδια ώρα που οι ρυθμοί αλλαγής στα εργασιακά περιβάλλοντα επιταχύνονται.
Σύμφωνα με την έκθεση προκύπτει επίσης και μια σημαντική κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στη διοίκηση των επιχειρήσεων.
«Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος το παγκόσμιο εργατικό δυναμικό να αρχίζει να κινείται με διαφορετικές ταχύτητες», δήλωσε ο Πίτερ Μπράουν, επικεφαλής παγκόσμιου εργατικού δυναμικού στην PwC.
«Περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους δεν επωφελούνται ακόμη από την Τεχνητή Νοημοσύνη και τις δεξιότητες με τον ίδιο τρόπο, ενώ όσοι έχουν περιορισμένες δεξιότητες και ισχυρές δυνατότητες Τεχνητής Νοημοσύνης αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και μεγαλύτερη κινητικότητα. Οι εργοδότες πρέπει να σκεφτούν καλά πού επενδύουν σε δεξιότητες, πώς δίνουν στους ανθρώπους την ευκαιρία να προσαρμοστούν και πώς διατηρούν τις δυνατότητες που χρειάζονται περισσότερο».
Ο Μπράουν τόνισε επίσης τους κινδύνους που ενδέχεται να διατρέχουν οι εργοδότες εάν αγνοήσουν αυτό το χάσμα μεταξύ των εργαζομένων όσον αφορά την Τεχνητή Νοημοσύνη.
«Ο κίνδυνος είναι ότι στην πραγματικότητα θα μπορούσατε να καταστήσετε ένα μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού σας σε μεγάλο βαθμό άσχετο στον κόσμο της εργασίας», δήλωσε ο Μπράουν.
Οι τέσσερις ομάδες
Η PwC έχει κατηγοριοποιήσει τους σημερινούς εργαζόμενους σε τέσσερις ομάδες όσον αφορά τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης.
1. AI insurgents
Αποτελώντας το 18% του εργατικού δυναμικού, αυτή η ομάδα βλέπει απροσδόκητα οφέλη και θα μπορούσε να αμφισβητήσει τις υποθέσεις σχετικά με τη μελλοντική αξία, αναφέρει η έκθεση της PwC. Πρόκειται κυρίως για εργαζόμενους που έχουν δεξιότητες που έχουν λιγότερη ζήτηση, αλλά χρησιμοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη με φιλόδοξο τρόπο.
2. Front-runners
Αυτή είναι μια ομάδα εργαζομένων με μεγάλη ζήτηση που βλέπουν μερικά από τα ισχυρότερα οφέλη από την Τεχνητή Νοημοσύνη. Αποτελούν μόνο το 14% του εργατικού δυναμικού και περίπου τέσσερις στους πέντε από αυτούς σε αυτήν την ομάδα δήλωσαν στην PwC ότι έχουν πρόσβαση σε πόρους μάθησης και ανάπτυξης.
3. Indispensables
Αυτή η ομάδα βλέπει το μικρότερο πλεονέκτημα από την Τεχνητή Νοημοσύνη, αν βλέπει καν κάποιο πλεονέκτημα. Ωστόσο, επειδή όσοι ανήκουν σε αυτήν την ομάδα διαθέτουν δεξιότητες που έχουν μεγάλη ζήτηση και είναι δύσκολο να αντικατασταθούν, παραμένουν αρκετά ασφαλείς, ακόμη και αν η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν ενισχύει την αποτελεσματικότητά τους. Αυτή η ομάδα αποτελεί το 11% της αγοράς εργασίας.
4. The Engine Room
Όσοι ανήκουν σε αυτήν την ομάδα, η οποία αποτελεί το βασικό εργατικό δυναμικό, είναι οι άνθρωποι που βλέπουν ελάχιστα έως καθόλου πλεονεκτήματα στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Καλύπτουν το 56% των εργαζομένων. Δεν συνδέονται με την εκμάθηση της τεχνολογίας και δεν βλέπουν μελλοντικές ευκαιρίες και πιθανές καινοτομίες με αυτήν. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι δεν είχαν πρόσβαση στους πόρους μάθησης και ανάπτυξης που χρειάζονται.
«Αυτή η ομάδα είναι λιγότερο πιθανό να ανταμειφθεί για τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης, την εκμάθηση νέων δεξιοτήτων ή την αμφισβήτηση υφιστάμενων τρόπων εργασίας — ωστόσο, αποτελούν την πλειοψηφία του εργατικού δυναμικού, υπεύθυνους για το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής εργασίας εντός ενός οργανισμού», δήλωσε εκπρόσωπος της PwC.
Οι καθημερινοί χρήστες αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια
Από τους εργαζόμενους που χρησιμοποιούν Τεχνητή Νοημοσύνη καθημερινά, το 68% δήλωσε ότι είναι σίγουροι για την εργασιακή τους ασφάλεια, έναντι 57% των μη τακτικών χρηστών. Οι καθημερινοί χρήστες ήταν επίσης 15 μονάδες πιο πιθανό να εμπιστεύονται την ανώτατη διοίκηση. Ήταν 21 μονάδες πιο πιθανό να αισθάνονται σίγουροι ότι μπορούν να μάθουν νέες δεξιότητες.
Οι εργαζόμενοι ανέφεραν την οικονομική αστάθεια (57%) συχνότερα από την ανάληψη περισσότερων καθηκόντων από την Τεχνητή Νοημοσύνη (44%) ως κίνδυνο για την εργασία τους. Μόνο το ένα τρίτο δήλωσε ότι τους περίσσευαν χρήματα στο τέλος του μήνα. Και το 27% δήλωσε ότι η κόπωση ή η επαγγελματική εξουθένωση περιόρισαν την παραγωγικότητά τους.
«Το ζήτημα δεν είναι απαραίτητα ότι οι μηχανές απλώς θα καταργήσουν θέσεις εργασίας. Αντίθετα, οι εργαζόμενοι που γνωρίζουν πώς να χρησιμοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη παράλληλα με την υπάρχουσα εμπειρογνωμοσύνη τους θα μπορούσαν να γίνουν ολοένα και πιο πολύτιμοι από εκείνους που εκτελούν τις ίδιες εργασίες χωρίς την τεχνολογία», αναφέρει η έκθεση.
Αυτό αντικατοπτρίζεται ήδη στην παγκόσμια αγορά μισθών. Η PwC αναφέρει ότι το Βαρόμετρο Απασχόλησης Τεχνητής Νοημοσύνης 2026 διαπίστωσε ότι οι εργαζόμενοι με δεξιότητες Τεχνητής Νοημοσύνης διαθέτουν ένα επιπλέον μισθό 62%, αυξημένο από 57% το 2025.
Τι πρέπει να γίνει
Καθώς εξελίσσεται η εργασία, το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με τον τρόπο αξιολόγησης της απόδοσης. Οι οργανισμοί δεν θα πρέπει να περιορίζονται στο αν χρησιμοποιήθηκε Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά να λαμβάνουν υπόψη τι συνέβαλε ο εργαζόμενος στο αποτέλεσμα: το πλαίσιο, την πρωτοτυπία, τον κριτικό έλεγχο, την επαλήθευση και την λογοδοσία για την τελική απόφαση.
Η διαφάνεια παραμένει σημαντική, αλλά η γνωστοποίηση χωρίς έναν αξιόπιστο τρόπο αναγνώρισης της συμβολής ενέχει τον κίνδυνο να εισαγάγει μια νέα προκατάληψη.
Αυτό υποδεικνύει ένα ευρύτερο ερώτημα: τι θα πρέπει να μετράει ως απόδοση όταν η ισχυρή εργασία μπορεί να παραδοθεί ταχύτερα και συχνά σε υψηλότερο επίπεδο;
Τα αποτελέσματα θα παραμείνουν στο επίκεντρο. Ωστόσο, μεγαλύτερη έμφαση μπορεί να δοθεί στις δυνατότητες που κρύβονται πίσω από αυτά: ορθή λήψη αποφάσεων, συνεργασία και υπεύθυνη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Συνεπώς, οι οργανισμοί πρέπει να επιτρέπουν στον ορισμό της απόδοσης να αλλάζει με την εργασία.
Αυτό σημαίνει ενημέρωση της αξιολόγησης, της προόδου και της ανταμοιβής ώστε να αντικατοπτρίζουν πού προσθέτουν πλέον αξία οι άνθρωποι.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν επιταχύνει απλώς την εργασία. Μεταμορφώνει την εικόνα της πολύτιμης απόδοσης. Οι εργοδότες που αναγνωρίζουν ότι η αλλαγή θα είναι σε καλύτερη θέση να εντοπίσουν, να αναπτύξουν και να ανταμείψουν τις ικανότητες που χρειάζονται ολοένα και περισσότερο.
