Από τις πιο αποτρόπαιες εγκληματικές υποθέσεις που καταγράφηκαν στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1990 ήταν η δολοφονία της 31χρονης Σοφίας στο διαμέρισμά της, στην οδό Ιτέας 5 στους Αμπελόκηπους. Η αποκάλυψη του εγκλήματος, έναν μήνα μετά τη δολοφονία, προκάλεσε σοκ στο πανελλήνιο, ενώ οι εικόνες από την πολυκατοικία και οι λεπτομέρειες της υπόθεσης κυριάρχησαν για ημέρες στα πρωτοσέλιδα και στα τηλεοπτικά δελτία. Η συγκεκριμένη υπόθεση περιλαμβάνεται και στο βιβλίο «100 εγκλήματα στην Ελλάδα».
Η Σοφία εργαζόταν ως σερβιτόρα και διατηρούσε στενή φιλία με την 41χρονη Ειρήνη. Η τελευταία και ο 32χρονος σύντροφός της, Παναγιώτης, αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, ήταν άνεργοι και, σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, έκαναν χρήση ναρκωτικών ουσιών. Επειδή δεν είχαν πού να μείνουν, η 31χρονη δέχθηκε να τους φιλοξενήσει προσωρινά στο σπίτι της, μέχρι να βρουν άλλη στέγη.
![]()
Σύμφωνα με τα ευρήματα της ιατροδικαστικής εξέτασης, η δολοφονία τοποθετείται χρονικά ανάμεσα στην 1η και τη 2α Μαρτίου 1993. Εκείνο το βράδυ η Σοφία επέστρεψε από τη δουλειά της, έχοντας καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ, και αποκοιμήθηκε. Όπως προέκυψε από την αστυνομική έρευνα, ενώ κοιμόταν δέχθηκε αιφνιδιαστική επίθεση από το ζευγάρι.
Οι δράστες προσπάθησαν αρχικά να την ακινητοποιήσουν και ακολούθησε βίαιη επίθεση. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, κατά τη διάρκεια της συμπλοκής η γυναίκα δέχθηκε ένα θανατηφόρο χτύπημα με μαχαίρι στο στήθος, το οποίο προκάλεσε τον ακαριαίο θάνατό της, αφού το μαχαίρι έσκισε την καρδιά της στα δυο.
Μετά τη δολοφονία, οι δύο κατηγορούμενοι επιχείρησαν να εξαφανίσουν κάθε ίχνος του εγκλήματος. Καθάρισαν το διαμέρισμα από τα εμφανή ίχνη αίματος και μετέφεραν τη σορό σε άλλο σημείο του σπιτιού. Το πιο σοκαριστικό στοιχείο της υπόθεσης ήταν ότι συνέχισαν να ζουν μέσα στο διαμέρισμα για αρκετές ημέρες σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Στο μεταξύ αφαίρεσαν χρήματα, κοσμήματα και άλλα αντικείμενα αξίας της 31χρονης, τα οποία πούλησαν σε παλαιοπωλεία, ενώ σταδιακά άρχισαν να αδειάζουν το σπίτι. Όταν οι γείτονες τους ρωτούσαν τι συμβαίνει, εκείνοι απαντούσαν ότι απομάκρυναν τα παλιά έπιπλα για να τα αντικαταστήσουν με καινούρια. Όταν πλέον η δυσοσμία από τη σορό έγινε έντονη, εγκατέλειψαν το διαμέρισμα βάζοντας το πτώμα της 31χρονης μέσα στην μπανιέρα και άφησαν ανοιχτά την βρύση, και μετακόμισαν σε σπίτι που είχαν νοικιάσει στο Ξυλόκαστρο.
Τις επόμενες εβδομάδες οι ένοικοι της πολυκατοικίας άρχισαν να διαμαρτύρονται για την αφόρητη δυσοσμία που είχε εξαπλωθεί σε όλους τους ορόφους. Παράλληλα, παρατηρούσαν συνεχή διαρροή νερού από το διαμέρισμα της 31χρονης. Αρχικά κάλεσαν την ΕΥΔΑΠ, θεωρώντας ότι υπήρχε βλάβη στις σωληνώσεις. Καθώς όμως η κατάσταση γινόταν ολοένα και πιο έντονη, ειδοποιήθηκε η Αστυνομία.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 3ης Απριλίου 1993 οι αστυνομικοί μπήκαν στο διαμέρισμα και εντόπισαν τη σορό της γυναίκας σε προχωρημένη σήψη. Η ιατροδικαστική εξέταση επιβεβαίωσε ότι ο θάνατός της οφειλόταν σε ανθρωποκτονία με μαχαίρι. Παράλληλα, κατέγραψε σοβαρά τραύματα από την επίθεση που είχε προηγηθεί, ενώ διαπιστώθηκε ότι μετά τον θάνατό της είχαν αφαιρεθεί βίαια τα χρυσά δόντια της.
Την αποκάλυψη έκανε η Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία διαβίβασε το πόρισμά της στον ανακριτή που χειρίστηκε την υπόθεση. «Τράβηξαν πιθανότητα με την τανάλια και ξεκόλλησαν ολόκληρα τα δόντια! Πέρασε από το μυαλό μου ότι μπορούσε να είχε συμβεί κι αυτό, όμως δεν μπορούσα να το πιστέψω. Στα χρονιά της ιατροδικαστικής μου καριέρας δεν είχα άλλο παρόμοιο περιστατικό», είχε πει στον Πάνο Σόμπολο.
Οι συλλήψεις
Οι γείτονες ανέφεραν στους αστυνομικούς ότι το τελευταίο διάστημα έβλεπαν συχνά στο σπίτι ένα ζευγάρι, το οποίο είχε μάλιστα συμμετάσχει στη μεταφορά των επίπλων από το διαμέρισμα. Οι πληροφορίες αυτές οδήγησαν τους ερευνητές στην Ειρήνη, η οποία συνελήφθη στην Αθήνα έχοντας στην κατοχή της προσωπικά αντικείμενα της Σοφίας. Λίγο αργότερα συνελήφθη και ο Παναγιώτης στο Ξυλόκαστρο.
Κατά τις απολογίες τους, οι δύο κατηγορούμενοι επιχείρησαν να αποποιηθούν την ευθύνη για το θανατηφόρο χτύπημα, υποστηρίζοντας ότι βρίσκονταν υπό την επήρεια ναρκωτικών και υπνωτικών φαρμάκων και δεν είχαν συνείδηση των πράξεών τους. Το δικαστήριο δεν πείστηκε από τους ισχυρισμούς τους. Σε πρώτο βαθμό επιβλήθηκαν και στους δύο ποινές ισόβιας κάθειρξης.
Η υπόθεση επανεξετάστηκε στο Εφετείο Αθηνών, το οποίο διατήρησε την ενοχή τους. Η Ειρήνη καταδικάστηκε εκ νέου σε ισόβια κάθειρξη, ενώ στον Παναγιώτη επιβλήθηκαν ισόβια και επιπλέον κάθειρξη 19 ετών, κλείνοντας μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής εγκληματολογικής ιστορίας.
