Το παράδοξο της AI: Οι εργαζόμενοι που κινδυνεύουν περισσότερο εκπαιδεύονται λιγότερο

Αν ρωτήσετε ποιος αισθάνεται πιο άνετα με την τεχνητή νοημοσύνη (AI) στην εργασία, πολλοί θα δείξουν τους νεότερους στην αίθουσα.

Οι «ψηφιακοί γηγενείς» σε θέσεις αρχικού επιπέδου θεωρείται ότι θα εξοικειωθούν ταχύτερα με τα νέα εργαλεία, ενώ οι διευθυντές και τα στελέχη προσπαθούν να συμβαδίσουν.

Μια νέα έρευνα της TripleTen, σε 2.000 εργαζομένους πλήρους απασχόλησης στις ΗΠΑ, δείχνει το αντίθετο, σύμφωνα με το Business Insider.

Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει την εργασία ταχύτερα στα ανώτερα κλιμάκια του οργανωτικού διαγράμματος, όπου πραγματοποιείται και το μεγαλύτερο μέρος της μάθησης.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα στελέχη και οι διευθυντές έχουν τη μεγαλύτερη αλληλεπίδραση με την AI, ενώ οι εργαζόμενοι αρχικού και μεσαίου επιπέδου έχουν μικρότερη έκθεση και λιγότερες ευκαιρίες εκπαίδευσης. Το χάσμα δεξιοτήτων στην AI εξαρτάται, επομένως, από το ποιος έχει την ευκαιρία να μάθει.

Η τεχνητή νοημοσύνη έφτασε πρώτα στην κορυφή

Το 68% των ανώτατων στελεχών και των ιδιοκτητών επιχειρήσεων, καθώς και το 55% των διευθυντών, δηλώνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη έχει αλλάξει μαζικά ή σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο εκτελούν την εργασία τους.

Αντίθετα, μόλις το 26% των εργαζομένων αρχικού επιπέδου αισθάνεται το ίδιο, ενώ το 53% δηλώνει ότι η AI δεν έχει αλλάξει καθόλου την καθημερινή του εργασία.

«Οι ηγέτες το αισθάνονται πρώτοι, επειδή είναι υπεύθυνοι για ό,τι αλλάζει η τεχνητή νοημοσύνη – την ανάπτυξη, τα περιθώρια κέρδους και τον τρόπο λειτουργίας των ομάδων τους», λέει ο Ράσελ Ραμές, διευθυντής στρατηγικής στην TripleTen.

«Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο γρήγορα θα προλάβει το υπόλοιπο της εταιρείας».

Το χάσμα αφορά την πρόσβαση

Οι ηγέτες θεωρούν τις δεξιότητες AI απαραίτητες, όμως οι εργαζόμενοι δεν έχουν την ίδια ευκαιρία να τις αναπτύξουν.

Το 43% των ιδιοκτητών και των διευθυντικών στελεχών χαρακτηρίζει τη χρήση chatbot τεχνητής νοημοσύνης «απόλυτη αναγκαιότητα» για τους εργαζομένους σήμερα. Ωστόσο, μόλις στο 24% του προσωπικού που δεν κατέχει διευθυντική θέση έχει ζητηθεί να μάθει να τα χρησιμοποιεί.

Στις πιο προηγμένες εφαρμογές, το 33% των ιδιοκτητών και των διευθυντικών στελεχών δηλώνει ότι η αυτοματοποίηση ή η ανάπτυξη με AI είναι απαραίτητη, ενώ μόνο στο 17% του προσωπικού έχει ζητηθεί να την μάθει.

Οι ανώτεροι ηγέτες έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν οι ίδιοι αυτή την πρόσβαση. Στο 49% των ανώτερων στελεχών έχει ζητηθεί να μάθουν τη χρήση chatbot AI, έναντι μόλις 13% των εργαζομένων αρχικού επιπέδου. Για την αυτοματοποίηση ή την ανάπτυξη με AI, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 30% και 8%.

«Οι ηγέτες προηγούνται κυρίως επειδή επέλεξαν τα εργαλεία και τα δοκίμασαν πριν από οποιονδήποτε άλλο», λέει η Άνα Ριάμποβα, υπεύθυνη στρατηγικής και ενδυνάμωσης AI στην TripleTen.

«Οι νεότεροι υπάλληλοι συνήθως αποκτούν πρόσβαση αργότερα, με λιγότερο χρόνο και λιγότερη καθοδήγηση».

Οι εργαζόμενοι που θα επηρεαστούν περισσότερο είναι λιγότερο προετοιμασμένοι

Πολλοί εργαζόμενοι δεν περιμένουν άδεια. Το 90% των στελεχών ανώτατης διοίκησης και το 71% των διευθυντών δηλώνουν ότι μαθαίνουν μόνοι τους για την τεχνητή νοημοσύνη με αυτοπεποίθηση.

Ωστόσο, μόνο το 39% των εργαζομένων μεσαίου επιπέδου και το 31% των νεοεισερχόμενων δηλώνουν το ίδιο. Παράλληλα, το 37% των εργαζομένων μεσαίου επιπέδου και το 58% όσων δεν έχουν λόγο στις προσλήψεις, τις προαγωγές ή τις αμοιβές δεν έχουν αρχίσει να μαθαίνουν εργαλεία AI.

Καθώς οι επιχειρήσεις διερευνούν την τεχνητή νοημοσύνη που θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τις θέσεις εργασίας των νεοεισερχόμενων, οι άνθρωποι που εκτελούν αυτές τις εργασίες έχουν τις λιγότερες ευκαιρίες να αναπτύξουν τις δεξιότητες που απαιτούνται για να εργαστούν παράλληλα με αυτήν.

Αποκλεισμένοι από την αλλαγή, είναι τελικά εκείνοι των οποίων η επαγγελματική πορεία διατρέχει τον μεγαλύτερο κίνδυνο.

Η «εφεδρική καριέρα» γίνεται νέος κίνδυνος για τις επιχειρήσεις

Όταν οι εργαζόμενοι δεν βλέπουν περιθώρια εξέλιξης στις θέσεις τους, πολλοί στρέφονται στη δημιουργία μιας «εφεδρικής καριέρας», χτίζοντας μια εναλλακτική επαγγελματική πορεία ενώ παραμένουν στην τρέχουσα θέση τους.

Σχεδόν οι μισοί (48%) έχουν σκεφτεί μια εφεδρική καριέρα σε περίπτωση που η τρέχουσα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους, ενώ το 77% από αυτούς έχει ήδη αρχίσει να προετοιμάζεται.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι που σκέφτονται μια εφεδρική καριέρα θέλουν περισσότερα από τη δουλειά τους», λέει ο Βίκτορ Μενίν, αντιπρόεδρος εγγραφών στην TripleTen.

«Θέλουν να απολαμβάνουν αυτό που κάνουν, θέλουν λιγότερο άγχος και θέλουν να αισθάνονται ασφάλεια καθώς η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τη μορφή των θέσεων εργασίας τους».

Όσοι δεν έχουν σκεφτεί μια εναλλακτική καριέρα επισημαίνουν πρακτικά εμπόδια: έλλειψη χρόνου (27%), ανησυχίες για το να ξεκινήσουν από την αρχή στην ηλικία τους (26%) και φόβο να βρεθούν ξανά σε θέση αρχάριου (20%).

«Δεν βλέπω πολλούς ανθρώπους να προσπαθούν να αποφύγουν την τεχνητή νοημοσύνη», σημειώνει ο Μενίν. «Οι περισσότεροι ήδη την δοκιμάζουν και θέλουν να είναι έτοιμοι όταν αλλάξει ο ρόλος τους. Το πιο δύσκολο είναι συνήθως το πρώτο βήμα».

Οι ηγέτες θέλουν επανεκπαίδευση, αλλά η εφαρμογή καθυστερεί

Οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων δεν είναι αντίθετοι στην εκπαίδευση. Το 82% θα προτιμούσε να εκπαιδεύσει τους υπάρχοντες εργαζομένους σε νέες δεξιότητες αντί να προσλάβει κάποιον που τις διαθέτει ήδη, ενώ το 87% πιστεύει ότι η εταιρεία τους θα κάλυπτε πλήρως ή εν μέρει το κόστος επανεκπαίδευσης ενός εργαζομένου για διαφορετικό ρόλο.

Οι εργαζόμενοι, όμως, αναφέρουν διαφορετική εικόνα. Λιγότεροι από τους μισούς (47%) αξιοποίησαν κάποιας μορφής εκπαίδευση που παρείχε ο εργοδότης τους τους τελευταίους 12 μήνες, όχι απαραίτητα σχετικά με την AI.

Συνολικά, το 21% δηλώνει ότι δεν του ζητήθηκε να αποκτήσει νέες δεξιότητες, ενώ μεταξύ των εργαζομένων αρχικού επιπέδου το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 41%.

Είτε η εκπαίδευση που προτίθενται να προσφέρουν οι ηγέτες δεν φτάνει σε όσους τη χρειάζονται περισσότερο είτε είναι διαθέσιμη, αλλά δεν ενσωματώνεται στην καθημερινή εργασία. Και οι δύο προκλήσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν.

Ο Ραμές υποστηρίζει μια ευρύτερη μετάβαση από την περιστασιακή επανεκπαίδευση στη συνεχή επαγγελματική μάθηση.

Το συμπέρασμα για τους εργοδότες είναι σαφές: όταν οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να αποκτήσουν νέες δεξιότητες εκεί όπου βρίσκονται, πολλοί προετοιμάζονται να τις αποκτήσουν αλλού.

Οι εταιρείες που θέλουν να μετατρέψουν την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης σε επιχειρηματική αξία θα πρέπει να δίνουν στους εργαζομένους σε κάθε επίπεδο την ευκαιρία να τη μάθουν και να τη χρησιμοποιούν στην καθημερινή τους εργασία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ NEA