Είναι λογικό ο περισσότερος κόσμος, που ενδεχομένως δεν είναι
τόσο εξοικειωμένος με τον κόσμο της αυτοκίνησης, να
μπερδεύεται όταν η κουβέντα φτάνει στα υβριδικά
αυτοκίνητα. Σήμερα οι τεχνολογίες που παντρεύουν τους
κινητήρες εσωτερικής καύσης (συνήθως βενζινοκινητήρες) με
τις μπαταρίες και τους ηλεκτροκινητήρες, είναι
περισσότερες από μια. Και μάλιστα έχουν εντελώς διαφορετικό τρόπο
λειτουργίας, εντελώς διαφορετικά οφέλη, όπως και εντελώς
διαφορετικά μειονεκτήματα. Αυτή τη φορά θα ασχοληθούμε
περισσότερο με τα
Plug-In Hybrid
μοντέλα και πότε είναι πραγματικά μια καλή ιδέα να
τα αγοράσει κάποιος, με βάση τις ανάγκες του.
Full Hybrid
ή Plug-In Hybrid;
Ιδού η
απορία
Τα αποδοτικά Full Hybrid συστήματα της αγοράς, είναι πάρα πολύ
οικονομικά σε κατανάλωση, ιδίως εντός πόλης. Ο
βαθμός αποδοτικότητας ανεβαίνει ακόμη περισσότερο αν συνδυάζεται
και με ένα μικρό αμάξωμα. Ένα Toyota Yaris Hybrid για παράδειγμα
μπορεί να περιοριστεί ακόμη και κοντά στα 3
lt ανά 100 km
και μάλιστα χωρίς ο οδηγός του να διαγωνίζεται σε πρωταθλητισμό
οικονομίας. Το αποδοτικό σύστημα εξοικονομεί καύσιμο και ειδικά
όταν μάθει κάποιος πως να το οδηγεί, ο βενζινάς θα κάνει…
μαύρα μάτια. Με δεδομένο λοιπόν ότι δεν χρειάζεται σύνδεση
σε πρίζα, αποτελούν μια εξαιρετική επιλογή για εκείνους που δεν
έχουν δυνατότητα φόρτισης στο σπίτι.
Στον αντίποδα, τα Plug-In Hybrid είναι τα πιο «ηλεκτρικά
υβριδικά» και στην καθημερινότητα, μπορείς να τα
χρησιμοποιείς αποκλειστικά με ρεύμα, χωρίς ο
βενζινοκινητήρας να πάρει καν μπροστά. Πολλά PHEV δίνουν αυτονομία
κοντά στα 100 km, υπερκαλύπτοντας τις απαιτήσεις των περισσότερων
χρηστών. Συνήθως εξασφαλίζουν ταχύτητες έως 130
km/h, ενώ στο
κομμάτι της οικονομίας καυσίμου είναι ακόμη καλύτερα από τα Full
Hybrid μοντέλα. Με φορτισμένη την μπαταρία, τα περισσότερα
δεν ζητάνε πάνω από 2 lt
ανά 100 km. Όμως, είναι πιο ακριβή τεχνολογία.
Οπότε συγκριτικά με ένα Full Hybrid η τιμή αυξάνεται. Επίσης,
επειδή είναι ακριβότερη σαν τεχνολογία, δεν προσφέρεται με
μικρά αυτοκίνητα πόλης. Συνήθως τα PHEV τα συναντάμε από
την κατηγορία C και άνω (μικρομεσαία hatch και C-SUV).
Και τι να πάρω,
τελικά;
Για να απαντήσουμε με πιο σαφή δεδομένα, θα φέρουμε παράδειγμα.
Ένα από τα λίγα αυτοκίνητα της αγοράς που πωλείται τόσο
ως Full Hybrid,
όσο και ως Plug-In
Hybrid (υπάρχουν κι άλλα, φυσικά) είναι το Hyundai
Tucson. Το επιτυχημένο C-SUV στοιχίζει στη βασική Full Hybrid
έκδοση (Distinctive, αυτόματο κιβώτιο, κίνηση εμπρός) από
41.490 ευρώ, ενώ η βασική Plug-In Hybrid έκδοση
(Distinctive, αυτόματο κιβώτιο, κίνηση εμπρός) στοιχίζει
45.990 ευρώ. Η διαφορά τιμής υπάρχει, αλλά δεν είναι και
τρομακτικά μεγάλη (σχεδόν 11% ακριβότερο) ενώ στα plus, υπολογίστε
και τη μεγαλύτερη ισχύ (215 PS το Full Hybrid, 252 PS το Plug-In).
Αν κάποιος έχει γκαράζ με δυνατότητα φόρτισης, είτε στο σπίτι, είτε
στην εργασία του, τότε η πλάστιγγα γέρνει ασυζητητί προς
το
Plug-In. Θα
καίει λιγότερη βενζίνη στην καθημερινότητα και σταδιακά, θα
γνωρίζει και τον κόσμο της ηλεκτροκίνησης για να αξιολογήσει αν
ταιριάζει με τις δικές του ανάγκες, έχοντας πάντα
ως backup τον 1.6 turbo βενζινοκινητήρα
κάτω από το εμπρός καπό.
Στην περίπτωση που δεν υπάρχει σταθερή θέση στάθμευσης με
δυνατότητα φόρτισης στο σπίτι ή την εργασία, το
Full Hybrid είναι
καλύτερη λύση. Και αυτό γιατί ένα Plug-In Hybrid που
στοιχίζει περισσότερα χρήματα, θα καταλήξει να έχει παρόμοιο κόστος
χρήσης με το Full Hybrid μοντέλο. Τα Plug-In με άδεια μπαταρία
δουλεύουν μεν με την ανάκτηση, άρα θα λειτουργούν
ως υβριδικά, αλλά λόγω του μεγαλύτερου βάρους τους (μεγαλύτερη
μπαταρία, ηλεκτροκινητήρες κλπ) είναι λιγότερο αποδοτικά
και καίνε περισσότερο. Το νόημα αγοράς ενός PHEV είναι να
το φορτίζεις τακτικά, αν όχι καθημερινά. Στην περίπτωση που δεν
δίνεται αυτή η δυνατότητα, τότε η καλύτερη επιλογή είναι
(το φθηνότερο) Full
Hybrid.
