Κάθε γενιά έχει μια ξεχωριστή σχέση με τα χρήματα και κατ΄επέκταση με τις επενδύσεις η οποία διαμορφώνεται από τον κόσμο στον οποίο μεγάλωσε.
Οι baby boomers είδαν την άνοδο της σύγχρονης παγκόσμιας οικονομίας. Η Γενιά Ζ μεγάλωσε εξ ολοκλήρου στο διαδίκτυο και δεν γνωρίζει τη ζωή πριν από από αυτό.
Οι εμπειρίες μας διαμορφώνουν την οπτική μας για τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των απόψεών μας για τον πλούτο, τον κίνδυνο και τις επενδύσεις. Αυτές οι γενεαλογικές προοπτικές δεν επηρεάζουν μόνο τις στάσεις μας – επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας με τα χρήματα.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, οι διαφορετικές γενιές να μην επενδύουν απλώς διαφορετικά, αλλά συχνά να εκτιμούν λανθασμένα τον κίνδυνο με διαφορετικούς τρόπους. Η κατανόηση αυτών των τάσεων έχει σημασία σε έναν κόσμο όπου οι δομές της αγοράς, οι πολιτικές αντιδράσεις και οι μακροχρόνιες υποθέσεις αμφισβητούνται.
Η γενιά των baby boomers: Η σταθερότητα ως στρατηγική και η ευθύνη
Οι baby boomers ενηλικιώθηκαν κατά τη διάρκεια μιας από τις πιο ασυνήθιστες οικονομικές επεκτάσεις στην ιστορία. Έγιναν μάρτυρες της ανόδου των μεταπολεμικών θεσμών, της παγκοσμιοποίησης, μιας σαραντάχρονης πτώσης των επιτοκίων και μιας αδιάκοπης ανατίμησης των κατοικιών και των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων. Η σταθερότητα, οι θεσμοί και η συνέχεια έγιναν συνώνυμα της ασφάλειας.
Σήμερα, οι boomers εξακολουθούν να κατέχουν ένα σημαντικό μερίδιο του πλούτου των νοικοκυριών, ενισχύοντας μια προκατάληψη υπέρ της διατήρησης όσων λειτουργούσαν στο παρελθόν. Από επενδυτικής άποψης, αυτό συχνά μεταφράζεται σε χαρτοφυλάκια που βασίζονται σε γνωστά ανοίγματα: μετοχές μεγάλης κεφαλαιοποίησης, ομόλογα μακράς διάρκειας και στρατηγικές εισοδήματος σχεδιασμένες για έναν κόσμο με αποπληθωρισμό.
Ο κίνδυνος εδώ δεν είναι η απερισκεψία, αλλά ο εφησυχασμός και η απροθυμία να αποδεχτούν την αλλαγή. Το πρόβλημα είναι ότι καθώς οι επενδυτές γερνούν, οι πεποιθήσεις σκληραίνουν. Αυτή είναι μια επικίνδυνη προσέγγιση σε ένα περιβάλλον που ορίζεται από την αστάθεια του πληθωρισμού, τον γεωπολιτικό κατακερματισμό και την επιθετική δημοσιονομική και νομισματική παρέμβαση.
Η γενιά στην οποία γεννηθήκατε ασκεί ισχυρή επιρροή στον τρόπο που αντιλαμβάνεστε τον κίνδυνο, την εξουσία και την ίδια την αλλαγή.
Η αλλαγή γίνεται άβολη, αν και ποτέ αδύνατη. Η αναδιαμόρφωση δεν απαιτεί την εγκατάλειψη της δομής, αλλά απλώς τη χαλάρωση της, επιτρέποντας στα χαρτοφυλάκια να εξελίσσονται και να προσαρμόζονται αντί να υπερασπίζονται ξεπερασμένες υποθέσεις.
Γενιά Χ: Αντιφρονούντες εκ φύσεως
Η Γενιά Χ συχνά παραβλέπεται, ωστόσο στις επενδύσεις μπορεί να είναι η πιο ψυχολογικά ξεχωριστή ομάδα. Μεγαλωμένη εν μέσω αυξανόμενων ποσοστών διαζυγίων, μειωμένης εμπιστοσύνης στους θεσμούς και πρώιμου εκδημοκρατισμού των χρηματοπιστωτικών αγορών, η Γενιά Χ έμαθε νωρίς την ανεξαρτησία: Κάνε το δικό σου, μην εμπιστεύεσαι το πλήθος και μην αμφισβητείς τη βεβαιότητα.
Παράλληλα με αυτό ήρθε και η αποστροφή για τους επιβαλλόμενους κανόνες και τα άκαμπτα πλαίσια. Η εξουσία ήταν κάτι που έπρεπε να αμφισβητηθεί· η αυτοδυναμία, η ασφαλέστερη οδός.
Αυτός ο σκεπτικισμός φέρει μια αντίφαση. Ενώ η Γενιά Χ αντιστέκεται στη δομή σε ήρεμες αγορές, η ύπαρξη κάποιας δομής καθίσταται απαραίτητη κατά τη διάρκεια αναταραχής. Όταν οι αφηγήσεις καταρρέουν και η αστάθεια κορυφώνεται, η ύπαρξη ενός συστήματος, μιας διαδικασίας ή ενός εγχειριδίου στρατηγικής συχνά διαχωρίζει την ανθεκτικότητα από την συναισθηματική συνθηκολόγηση.
Οι επενδυτές της Γενιάς Χ τείνουν να αμφισβητούν τις αποτιμήσεις νωρίτερα, να αποφεύγουν τις συναλλαγές με μεγάλο όγκο συναλλαγών και να ανακατανέμουν το κεφάλαιο πριν από τα σημεία καμπής.
Για τη Γενιά Χ, το ρίσκο δεν είναι ο εφησυχασμός, αλλά η αντανακλαστική αντίθεση: η σύγχυση του σκεπτικισμού με την ικανότητα συγχρονισμού και της ανεξαρτησίας με την ανοσία στην ορμή.
Η αντιπαράθεση είναι ένα ισχυρό πλεονέκτημα, αλλά μόνο όταν συνδυάζεται με ταπεινότητα και δομή.
Millennials: Κανόνες, συστήματα και η ψευδαίσθηση του ελέγχου
Οι millennials εισήλθαν στην ενηλικίωση κατά τη διάρκεια της Παγκόσμιας Οικονομικής Κρίσης και αντιμετώπισαν ένα ακόμη συστημικό σοκ λίγο περισσότερο από μια δεκαετία αργότερα.
Ωστόσο, παραδόξως, έχουν επίσης ζήσει σε αγορές που ορίζονται από μέτρα ασφαλείας, ποσοτική χαλάρωση και ραγδαίες ανακάμψεις.
Αυτή η γενιά είναι αρκετά παρόμοια με τη γενιά των boomer, συχνά προτιμώντας συστήματα που υπόσχονται προστασία: επενδύσεις βασισμένες σε κανόνες, παθητικές στρατηγικές, αυτοματοποιημένα χαρτοφυλάκια και αυστηρά καθορισμένες διαδικασίες για την αφαίρεση του συναισθήματος από τις αποφάσεις.
Οι millennials ήταν η πρώτη γενιά που υιοθέτησε ευρέως τις παθητικές επενδύσεις και τη ρομποτική συμβουλευτική ως προεπιλεγμένα πλαίσια, μια μετατόπιση που έχει καταγραφεί στο ακαδημαϊκό έργο.
Ενώ μια τέτοια πειθαρχία αποτελεί πλεονέκτημα, η υπερβολική εξάρτηση από προκαθορισμένα μοντέλα μπορεί να δημιουργήσει τυφλά σημεία όταν αλλάζουν τα καθεστώτα.
Όταν ο πληθωρισμός επιστρέφει, οι συσχετίσεις μετατοπίζονται ή η ηγεσία περιορίζεται, τα άκαμπτα συστήματα μπορούν να καθυστερήσουν την απαραίτητη προσαρμογή, ενισχύοντας μερικές φορές τις απώλειες αντί να τις περιορίζουν. Ο κίνδυνος για τους millennials δεν είναι η υπερβολική διαπραγμάτευση. Είναι η υποαντίδραση, η παραμονή σε πλαίσια που έχουν κατασκευαστεί για έναν κόσμο που δεν υπάρχει πια.
Γενιά Ζ: Επενδύοντας χωρίς πίστη στο μέλλον
Καμία γενιά δεν αντιμετωπίζει πιο απότομο σημείο εκκίνησης από τη γενιά Ζ.
Αντιμετωπίζουν ιστορικά υψηλό κόστος στέγασης, διευρυνόμενη ανισότητα πλούτου και έξοδα διαβίωσης που έχουν σταθερά ξεπεράσει την αύξηση των μισθών. Ένα αυξανόμενο ποσοστό πιστεύει ότι μπορεί να μην αντέξουν ποτέ την οικονομική δυνατότητα ενός σπιτιού, αναδιαμορφώνοντας όχι μόνο τις προσδοκίες για τον τρόπο ζωής αλλά και την ίδια την οικονομική συμπεριφορά.
Ακόμα και η ενοικίαση έχει γίνει ολοένα και πιο τιμωρητική, με το κόστος στέγασης να καταναλώνει πλέον ένα υπερμεγέθες μερίδιο του διαθέσιμου εισοδήματος για πολλούς νεότερους εργαζόμενους.
Η απώλεια κεφαλαίου στα πρώτα χρόνια μιας επενδυτικής ζωής αφαιρεί αθόρυβα το πιο ισχυρό πλεονέκτημα που θα έπρεπε να έχει αυτή η γενιά Ζ.
Αυτή είναι μια γενιά στην οποία επίσης ειπώθηκε επανειλημμένα ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση ήταν ο πιο σίγουρος δρόμος προς τη σταθερότητα. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο άνιση.
Πολλοί πρόσφατοι απόφοιτοι ανακαλύπτουν ότι η σταθερή, καλά αμειβόμενη απασχόληση δεν είναι ούτε άμεση ούτε εγγυημένη, αφήνοντας τα βάρη του φοιτητικού χρέους να αναιρούνται από τις αβέβαιες προοπτικές εισοδήματος.
Όταν οι παραδοσιακές οδοί προς την οικονομική ασφάλεια φαίνονται μπλοκαρισμένες, η αντίληψη του κινδύνου αλλάζει ριζικά. Η αργή, σταδιακή ανατοκιστική αύξηση μπορεί να φαίνεται άσχετη όταν η απόσταση από τη σταθερότητα φαίνεται ανυπέρβλητη.
Ως αποτέλεσμα, ορισμένοι νέοι επενδυτές στρέφονται προς τη μόχλευση, τις βραχυπρόθεσμες επιλογές και τις εξαιρετικά κερδοσκοπικές συναλλαγές — στρατηγικές που υπόσχονται γρήγορο μετασχηματισμό· μια γρήγορη νίκη αντί για σταδιακή πρόοδο.
Τα κρυπτονομίσματα είναι μια κοινή πρώτη επαφή και το YouTube και άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατατάσσονται μεταξύ των κορυφαίων πηγών τους για να μάθουν για τις επενδύσεις. Η ειρωνεία, φυσικά, είναι ότι αυτές οι προσεγγίσεις ενέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο μόνιμης απώλειας κεφαλαίου.
