«Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα, ήταν να πάω αμέσως μετά τον
αγώνα να του μιλήσω. Ήμουν πολύ νευριασμένος. Τον
έπιασα και του είπα σε έντονο ύφος ότι δε γίνεται με 300
km/h να προσπαθείς να με πετάξεις εκτός πίστας στο
γρασίδι! Είναι τρελό! Θα μπορούσα να είχα σκοτωθεί!
Με κοίταξε με απορία. Έγειρε το κεφάλι του σα να μην
καταλάβαινε τι ακριβώς είχε συμβεί. Με ρώτησε μάλιστα, τι
έκανε λάθος! Δε μου ζήτησε όμως συγνώμη. Αργότερα,
κατάλαβα ότι αυτό ήταν το μενταλιτέ του και το στυλ οδήγησης του.
Ήθελε πάντα να είναι νικητής.
Προσπάθησα να του εξηγήσω, με τους παλμούς πλέον χαμηλά, ότι
είναι απολύτως λογικό να αμυνθείς για να κρατήσεις τη θέση σου σε
μια αργή στροφή. Είναι μέρος του παιχνιδιού όλο αυτό.
Αλλά στα 300+ km/h, δεν υπάρχει λάθος που να συγχωρείται. Σε
αυτές τις ταχύτητες εάν ένα μονοθέσιο της F1 αναπηδήσει ή
γλιστρήσει στο γρασίδι, είναι αδύνατο να το σώσει και ο
ίδιος ο Θεός.
Σκέψου, του είπα, τι έκανες για να μην το επαναλάβεις στο
μέλλον! Δώσαμε τα χέρια και φύγαμε κουβεντιάζοντας
σαν δυο καλοί φίλοι…»
Τάδε έφη Mika Hakkinen, στον Michael
Schumacher, σε ένα από τα πιο ανατρεπτικά προσπεράσματα
στην ιστορία της F1, στο Grand Prix του Spa, το
2000.
Τότε, ο Γερμανός πιλότος είχε κλείσει τον Φινλανδό σε μια
προσπάθεια του τελευταίου να τον προσπεράσει προκειμένου να βρεθεί
στην πρώτη θέση. Στον αμέσως επόμενο γύρο και τελευταίο του αγώνα
σε έναν ελιγμό που έκοψε την ανάσα των θεατών, ο Hakkinen
προσπέρασε τον Schumacher λίγο πριν το πέσιμο της καρό
σημαίας και κέρδισε το βέλγικο Grand Prix…
