Αν και τα τελευταία χρόνια οι Χούθι μας είχαν συνηθίσει σε επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ και σε κινήσεις υποστήριξης του παλαιστινιακού λαού, τις τελευταίες εβδομάδες έστρεψαν τα πυρά τους σε έναν παραδοσιακό αντίπαλο: τη Σαουδική Αραβία. Ο ναυτικός αποκλεισμός εις βάρος του Ριάντ, θα επηρεάσει τον πόλεμο Ιράν-ΗΠΑ, λόγω των οικονομικών του επιπτώσεων.
Ήδη από τον Αύγουστο, οι Χούθι άρχισαν να επιτίθενται σε σαουδαραβικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα, ενώ η κατάληψη του λιμανιού της Μόκα καθώς και τη νήσου Περίμ, που βρίσκεται στο μέσο του στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ προσφέρουν βάσεις από τις οποίες μπορούν να παρεμποδίζουν περαιτέρω τη ναυσιπλοΐα τόσο μέσα στο στενό όσο και ακριβώς βόρεια από αυτό.
Την ίδια στιγμή, η σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν έχει εξελιχθεί σε μια αναμέτρηση για το ποια πλευρά μπορεί να αντέξει περισσότερο τον οικονομικό πόνο και τις πολιτικές συνέπειες που αυτός ενδέχεται να επιφέρει.
Η εντυπωσιακή πρόοδος όμως που σημειώνουν οι Χούθι μετατοπίζει την ισορροπία στην αναμέτρηση αντοχής μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν περισσότερο προς όφελος της Τεχεράνης δια της οικονομικής αιμορραγίας που προκαλούν στο Ριάντ.
Αυτό αναφέρει σε ανάλυσή του ο Πωλ Πίλαρ, πρώην αξιωματούχος της CIA με μεγάλη εμπειρία στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Η κυριότερη άμεση συνέπεια των ενεργειών των Χούθι, σε συνδυασμό με επίθεση από πολιτοφυλακή στο Ιράκ στον πετρελαιαγωγό που διασχίζει τη σαουδαραβική χερσόνησο, είναι η περαιτέρω μείωση των εξαγωγών πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας γεγονός που εκτοξεύσει στη συνέχεια τις τιμές του πετρελαίου.
«Πριν από τον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο κατά του Ιράν, η Σαουδική Αραβία ήταν ο μεγαλύτερος εξαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο. Ο πόλεμος, όμως, οδήγησε απότομα τις σαουδαραβικές εξαγωγές στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 13 ετών, στα 3,2 εκατ. βαρέλια ημερησίως» λέει ο Πίλαρ.
Ενώ λοιπόν οι Σαουδάραβες βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στον αγωγό προς την Ερυθρά Θάλασσα ως εναλλακτική οδό, μετά τη διακοπή των εξαγωγών τους μέσω των Στενών του Ορμούζ, η προοπτική οι Χούθι να βάλουν στο στόχαστρο δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν σαουδαραβικό πετρέλαιο μέσω του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ σημαίνει ότι το πρόβλημα της εξεύρεσης μιας ασφαλούς οδού εξαγωγής θα εξακολουθήσει να υφίσταται.
Δεδομένου όμως ότι οι περισσότεροι πελάτες της Σαουδικής Αραβίας είναι στην Ασία, οι εναλλακτικές οδοί μέσω Διώρυγας του Σουέζ είτε μέσω αγωγού στην Αίγυπτο, δεν προσφέρονται ως λύσεις.
Ακουμπάει και τις ΗΠΑ
Αυτά είχαν ως συνέπεια να εκτοξευτεί η τιμή του βαρελιού αργού Brent πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι και έκτοτε παραμένει κοντά σε αυτά τα επίπεδα.
Έτσι, συνεχίζει ο Πίλαρ ο βασικός μηχανισμός μέσω του οποίου ασκείται πίεση στην κυβέρνηση Τραμπ είναι η άνοδος της τιμής του πετρελαίου, η οποία συνεπάγεται ακριβότερη βενζίνη και πετρέλαιο κίνησης, υψηλότερο συνολικό πληθωρισμό και μεγαλύτερη δυσαρέσκεια μεταξύ των Αμερικανών ψηφοφόρων.
Ο πρώην αναλυτής της CIA τονίζει βέβαια ότι οι Ιρανοί έχουν ασφαλώς υποστεί πολύ μεγαλύτερο οικονομικό πόνο από τους Αμερικανούς, αλλά για το Ιράν το διακύβευμα είναι επίσης μεγαλύτερο. «Για το καθεστώς της Τεχεράνης διακυβεύεται η ίδια του η επιβίωση, ενώ για τις ΗΠΑ και την κυβέρνηση Τραμπ δεν υπάρχει κάτι έστω και κατά προσέγγιση αντίστοιχο».
Η δραστηριότητα των Χούθι ενδέχεται επίσης να προκαλέσει περαιτέρω ζημιά στην παγκόσμια οικονομία -με συνέπειες που θα γίνουν αισθητές και στις ΗΠΑ- μέσω της διατάραξης της ναυσιπλοΐας πέραν των πετρελαϊκών μεταφορών.
Το 9% της παγκόσμιας θαλάσσιας ναυσιπλοΐας διέρχεται από τη Διώρυγα του Σουέζ, την Ερυθρά Θάλασσα και το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Παρότι οι Χούθι δηλώνουν ότι στρέφουν τα πυρά τους αποκλειστικά κατά της Σαουδικής Αραβίας, η απροθυμία των ναυτιλιακών εταιρειών και των ασφαλιστών να διακινδυνεύσουν τη διέλευση μέσα από μια εμπόλεμη ζώνη ενδέχεται να περιορίσει τη ναυσιπλοΐα, όπως συνέβη και στα Στενά του Ορμούζ.
Οι Χούθι έχουν τη δική τους ατζέντα
Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο Πίλαρ εστιάζει την προσοχή στο γεγονός ότι οι Χούθι δεν λειτουργούν κατ΄εντολή της Τεχεράνης.
«Οι ΗΠΑ δεν ελέγχουν τις ενέργειες του Ισραήλ και το Ιράν δεν ελέγχει τις ενέργειες του καθεστώτος των Χούθι. Ο χαρακτηρισμός «ιρανικός πληρεξούσιος», που αποδίδεται συνήθως στο καθεστώς των Χούθι, είναι παραπλανητικός. Οι Χούθι έχουν ενεργήσει στο παρελθόν αντίθετα προς τις συμβουλές του Ιράν -με σημαντικότερο παράδειγμα την κατάληψη της Σαναά- ενώ η ανάπτυξη της ικανότητάς τους να κατασκευάζουν οι ίδιοι τα όπλα τους τούς καθιστά λιγότερο εξαρτημένους από την ιρανική υποστήριξη».
Μπορεί οι Χούθι να συμμερίζονται τις θέσεις των Ιρανών συμμάχων τους, αλλά ο Πίλερ υπογραμμίζει ότι οι βασικές τους επιδιώξεις βρίσκονται πολύ πιο κοντά στην πατρίδα τους και αφορούν κυρίως την αντιπαράθεσή τους με τη Σαουδική Αραβία, γεγονός που τους καθιστά ακόμα πιο επικίνδυνους για τους αντιπάλους τους.
* Στην κύρια φωτο: Μαχητές των Χούθι στη Σαναά της Υεμένης. (Φωτογραφία αρχείου Reuters)
