Ερχονται οι κληρονομικές συμβάσεις – «Σπάει» η νόμιμη μοίρα – Αποζημίωση αντί του «εξ αδιαιρέτου» – Στο 33% το ποσοστό κληρονομιάς για συζύγους – Πώς θα περιοριστούν οι αποποιήσεις – Πότε και τι κληρονομούν οι σύντροφοι ζωής και όσοι φροντίζουν ηλικιωμένους…
Συμβάσεις κληρονομιάς
• Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά τις συμβάσεις κληρονομιάς, ή κληρονομικές συμβάσεις, που επιτρέπονται για πρώτη φορά στη χώρα μας. Μέχρι τώρα ένας πολίτης μπορούσε να μεταβιβάσει την περιουσία του στα συγγενικά του πρόσωπα (παιδιά, σύζυγο και λοιπά) είτε με γονική παροχή είτε με διαθήκη.
• Με τις νέες διατάξεις προβλέπεται ότι θα μπορεί ο καθένας να κάνει σύμβαση, όσο ζει, με τους κληρονόμους του (τα παιδιά του, τη σύζυγό του ή άλλους συγγενείς του) και να αφήνει την περιουσία του όπως μεταξύ τους θα συμφωνήσουν. Στην κληρονομική σύμβαση δεν θα μετράει καθόλου αυτό που στα νομικά λέγεται νόμιμη μοίρα, δηλαδή το ποσοστό που υποχρεωτικά αναγνωρίζει ο νόμος σε παιδιά, συζύγους ή άλλους συγγενείς.
• Ενα παράδειγμα: Οι γονείς θα μπορούν να καλέσουν τα παιδιά τους και να συνάψουν κληρονομική σύμβαση που θα προβλέπει ότι το ένα θα πάρει την επιχείρηση και το άλλο ακίνητα ή μετρητά. ‘Η ότι ένα ακίνητο, εξοχικό, θα δοθεί στην εγγονή τους, κόρη του ενός από τα παιδιά τους. Οταν υπογραφεί κληρονομική σύμβαση, δεν ισχύει η νόμιμη μοίρα, δηλαδή το ποσοστό κληρονομιάς που προβλέπει ο νόμος. Οι κληρονομικές συμβάσεις μπορούν να ανακληθούν, όπως ανακαλούνται και οι δωρεές, όταν δηλαδή υπάρχει κάποιος πολύ σπουδαίος λόγος που μπορεί να τις ανατρέψει.
Τα «αδελφομοίρια»
• Το δεύτερο σημαντικό που φέρνουν οι νέες διατάξεις είναι μια ρύθμιση εξαιρετικά σημαντική, που στην πράξη αποδυναμώνει και σχεδόν μηδενίζει το λεγόμενο «εξ αδιαιρέτου» ή τα «αδελφομοίρια», όπως λέει ο λαός, που έχουν οδηγήσει περιουσίες σε απαξίωση και σε πλήρη αδράνεια, καθώς οι συγκύριοι – κληρονόμοι δεν συμφωνούν για την αξιοποίησή τους και τελικά οι περιουσίες ρημάζουν.
Λιγότερα στα παιδιά
• Επίσης σημαντική είναι η ρύθμιση που προβλέπει ότι στο εξής, όταν κληρονομούν από κοινού παιδιά και ένας από τους συζύγους (γονιούς), μάνα η πατέρας, το ποσοστό του/της συζύγου από 25% που προβλέπεται σήμερα θα αυξηθεί στο 33%. Δηλαδή τα παιδιά θα παίρνουν λιγότερα, όχι το 75% που ίσχυε σήμερα.
• Στο πεδίο των συζύγων προβλέπεται επίσης δικαίωμα να μένει στην κοινή κατοικία και ο σύντροφος που μένει πίσω μετά τον θάνατο κάποιου, όταν δεν είχε γίνει μεταξύ τους γάμος ή σύμφωνο συμβίωσης και ήταν απλά σύντροφοι. Η ρύθμιση προβλέπει ότι θα μπορεί να μείνει στο σπίτι τουλάχιστον για τρία χρόνια, εκτός αν συμφωνηθεί από τους κληρονόμους και περισσότερα.
• Νέα είναι και η διάταξη που προβλέπει ότι, σε περίπτωση συντρόφων που ζουν μαζί χωρίς γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης, θα μπορεί εκείνος που μένει πίσω, αν δεν έχει άλλως οριστεί, να είναι ο μοναδικός κληρονόμος, αν δεν υπάρχουν παιδιά ή άλλοι συγγενείς. Να κληρονομεί δηλαδή αυτός, και όχι το Δημόσιο, όπως προβλέπεται, όταν κάποιος δεν έχει συγγενείς και δεν έχει αφήσει ο ίδιος κάπου την περιουσία του.
Τέτοιες περιπτώσεις δυστυχώς δεν είναι λίγες, γι’ αυτό και υπάρχουν χιλιάδες περιουσίες ανά την επικράτεια ρημαγμένες και παρατημένες. Επίσης πολύ κόσμο αφορά η ρύθμιση που δίνει τη δυνατότητα να πουλήσει κάποιος όσο ζει το σπίτι του ή το εξοχικό του, να πάρει τα χρήματα και να συμφωνήσει με τον αγοραστή, νέο ιδιοκτήτη, να μείνει στο σπίτι ή στο εξοχικό όσο ζει.
Οι πλαστές διαθήκες
• Σε ό,τι αφορά τις ιδιόχειρες, ιδιόγραφες, όπως λέγονται διαθήκες, πολλά γράφτηκαν, λίγα άλλαξαν. Παραμένουν σε ισχύ, μπορεί ο καθένας να γράψει τη διαθήκη του και να την κρατήσει σπίτι του ή, το πιο σίγουρο, να την καταθέσει σε συμβολαιογράφο. Τι αλλάζει. Αλλάζουν οι προϋποθέσεις στις ιδιόχειρες διαθήκες, όταν αυτές δεν είναι σε συμβολαιογράφο και εμφανίζονται από συγγενικά πρόσωπα.
Κληρονόμοι και χρέη
• Και κάτι ακόμα.
Για να περιοριστεί το τσουνάμι των αποποιήσεων κληρονομιάς (χιλιάδες κάθε χρόνο) προβλέπεται στο εξής ότι όταν υπάρχουν χρέη, ο κληρονόμος μπορεί να αποδεχθεί την κληρονομία, να μην την αποποιηθεί δηλαδή, γιατί στο εξής θα ευθύνεται για τα χρέη εκείνου που έφυγε από τη ζωή μόνον μέχρι την αξία της κληρονομιάς και όχι με την περιουσία του.
Αυτό δεν ίσχυε ως σήμερα και ο κόσμος φοβόταν ότι θα αποδεχθεί μια κληρονομιά, ότι δεν θα μπορέσει να ξεπληρώσει τα χρέη με όσα κληρονομεί και θα βάλει και από την τσέπη του.
Με τις νέες διατάξεις αυτός ο κίνδυνος παύει να ισχύει. Σε ό,τι αφορά τους δανειστές του ανθρώπου που έφυγε από τη ζωή, θα ικανοποιούνται μόνον από ό,τι άφησε ως κληρονομιά με διαδικασίες (δικαστική εκκαθάριση) που μοιάζει με τον πλειστηριασμό.
