Ελλάδας εγκώμιο από WSJ: Είμαστε ο πιο καλός ο μαθητής της λιτότητας

«Τι έμαθε η Ελλάδα από τη χρεοκοπία της – και οι άλλοι στην Ευρώπη ακόμα δεν το έχουν μάθει» είναι ο τίτλος εκτενούς ρεπορτάζ της Wall Street Journal, που διαβάζεται συμπληρωματικά με τη συνέντευξη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην ίδια εφημερίδα.

Το κείμενο, που συνυπογράφουν η Μαργκερίτα Στανκάτι και ο Έλληνας δημοσιογράφος Γιάννης Παλαιολόγος, πλέκει το εγκώμιο των Ελλήνων που έπαθαν κι έμαθαν. Από μαύρο πρόβατο, η χώρα έγινε «η πιο δημοσιονομικά υπεύθυνη της Ευρώπης».

Το άρθρο αναπαράχθηκε ευρύτατα στον ελληνικό Τύπο, είτε ως ξερή αναδημοσίευση είτε με φιλοκυβερνητικές πινελιές (π.χ. «Από τη χρεοκοπία στην κορυφή της Ευρώπης η Ελλάδα»).

Δεν είναι η πρώτη φορά που η μεταμνημονιακή Ελλάδα παίρνει το βραβείο του καλύτερου μαθητή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων –δηλαδή των προγραμμάτων λιτότητας–, ιδίως από ΜΜΕ κοντά στη φιλελεύθερη οικονομική σχολή. Στη σημερινή συγκυρία, όμως, τα εύσημα προς την Ελλάδα λειτουργούν περισσότερο ως «μπαμπούλας» για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, που διαμαρτύρονται για την ακρίβεια και τις περικοπές κοινωνικών δαπανών.

WSJWSJ

Η Ελλάδα παράδειγμα προς μίμηση

Τα ίδια ΜΜΕ που κάποτε αποκαλούσαν τους Έλληνες τεμπέληδες που ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους, τώρα βαφτίζουν φαταούληδες και αχάριστους όσους κατεβαίνουν στους δρόμους των ευρωπαϊκών πόλεων, νέους και μεγαλύτερους εργαζόμενους, για το δικαίωμα σε αξιοπρεπή στέγαση, εργασία και παιδεία.

Το μήνυμα προς τους λαούς της Ευρώπης είναι σαφές. Και οι Έλληνες διαμαρτύρονταν κάποτε για παρόμοιους λόγους, από το 2010 έως το δημοψήφισμα του 2015, αλλά τελικά επικράτησε το θατσερικό TINA (There Is No Alternative) και ήπιαν το πικρό ποτήρι των μνημονίων. Σήμερα μπορεί να έχουν, μαζί με τη Βουλγαρία, τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην ΕΕ και από τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας, αλλά απέφυγαν τα χειρότερα, δηλαδή την άτακτη χρεοκοπία. Οπότε, κι εσείς, Ευρωπαίοι των πάλαι ποτέ ισχυρών οικονομιών της Ευρωζώνης, αφήστε τα νάζια και ακολουθήστε την ίδια συνταγή πριν είναι αργά.

Σκληρό τίμημα

Το ρεπορτάζ της WSJ ξεκινά με μια γλαφυρή όσο και μονόπλευρη περιγραφή των πρόσφατων κινητοποιήσεων στον πυρήνα της Ευρωζώνης. Στο Παρίσι, το Μιλάνο και αλλού, διαδηλωτές οργισμένοι για το κόστος ζωής και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών έβαλαν φωτιά σε κάδους, λεηλάτησαν καταστήματα και πέταξαν μολότοφ στην αστυνομία. Οι σκηνές, γράφει η εφημερίδα, «έμοιαζαν πολύ με την Αθήνα, γύρω στο 2010», όταν οι Έλληνες εξεγέρθηκαν ενάντια στη λιτότητα. Η λιτότητα εκείνη ήταν, κατά τη WSJ, «το σκληρό τίμημα» για τα πακέτα διάσωσης που απέτρεψαν την άτακτη χρεοκοπία και την εξάπλωση της κρίσης στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Η Ελλάδα πόνεσε, αλλά σώθηκε

Η εικόνα του «καλύτερου μαθητή» δεν θα ήταν πλήρης χωρίς τον Μητσοτάκη στον ρόλο του δασκάλου. «Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας έχει κάτι να συμβουλέψει την υπόλοιπη Ευρώπη» είναι ο τίτλος του βίντεο που συνοδεύει τη συνέντευξή του στον Γκόρντον Φέρκλαφ, επικεφαλής των διεθνών ανταποκρίσεων της εφημερίδας.

Το βίντεο ανοίγει με πλάνα αρχείου από την πλατεία Συντάγματος, τότε που ήταν «η καρδιά της ελληνικής οργής». «Όμως τώρα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά για την Ελλάδα», λέει ο δημοσιογράφος. Η κάμερα κάνει ζουμ στη Βουλή κάτω από γαλανό ουρανό, σε μια ειρηνική πλατεία που τη διασχίζουν πειθαρχημένοι πολίτες-καταναλωτές και όχι αγριεμένα πλήθη. Αμέσως μετά, ο πρωθυπουργός δίνει το μάθημα: «Νιώσαμε τον πόνο, δεν θα επιστρέψουμε ποτέ ξανά σε μια εποχή που δανειζόμαστε πάνω από τις δυνάμεις μας».

Από το δόγμα του σοκ στον «ενάρετο κύκλο»

Η WSJ συγχαίρει την Ελλάδα για τα πρωτογενή πλεονάσματα, που διατηρούνται από το 2016 με εξαίρεση τα χρόνια της πανδημίας, για τις αυξημένες εισπράξεις ΦΠΑ, τον έλεγχο του χρέους και τις πρόωρες αποπληρωμές. Κυρίως, όμως, συγχαίρει τους Έλληνες για την αλλαγή νοοτροπίας. Έχασαν το ένα τέταρτο του ΑΕΠ, είδαν τους μισθούς να καταρρέουν, την ανεργία να εκτοξεύεται και ανθρώπους της μεσαίας τάξης σε ουρές για συσσίτια. Σήμερα έχουν σωφρονιστεί. «Η θεραπεία απέδωσε», σημειώνει η εφημερίδα.

Απόδειξη της επιτυχίας είναι, εκτός από το δημοσιονομικό συμμάζεμα, και η «εκπαίδευση» των Ελλήνων σε θέματα χρέους, προϋπολογισμών και ελλειμμάτων. Και εδώ η εφημερίδα επικαλείται τον Μητσοτάκη: «Όταν μιλάω στους ανθρώπους για το χρέος, φαίνεται να με ακούν πραγματικά».

Μάλιστα, οι Έλληνες είναι τόσο καλά παιδιά, που δικαιούνται και κάποια ψίχουλα από το υπερπλεόνασμα. Η κυβέρνηση, γράφει η WSJ, έδειξε «πειθαρχία, αλλά και μια δόση λαϊκισμού». Έδωσε επιδοτήσεις καυσίμων, αυξήσεις σε δημοσίους υπαλλήλους και σε ορισμένες συντάξεις, και επιστρέφει ένα ενοίκιο τον χρόνο (έως 800 ευρώ) σε περίπου ένα εκατομμύριο νοικοκυριά. Ο ετήσιος κατώτατος μισθός είναι πλέον 12.880 ευρώ.

Όλα αυτά δεν αρκούν για να ξεκολλήσει η χώρα από τις τελευταίες θέσεις της ΕΕ στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, παραδέχεται το ρεπορτάζ. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι «οι Έλληνες, για καλό ή για κακό, έχουν μάθει να περιμένουν λιγότερα από το κράτος από πολλούς Ευρωπαίους ομολόγους τους».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ NEA