Η Ιταλία έχει ήδη δεχτεί επικρίσεις από τη γαλλική κυβέρνηση για τη χρήση φορολογικών κινήτρων με σκοπό να προσελκύσει πλούσιους Γάλλους και άλλους ξένους κατοίκους, αλλά με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή να πλήττει τα κράτη του Κόλπου, η Ιταλία έχει καταστεί ένας ακόμη πιο ελκυστικός προορισμός για τους πλούσιους.
Ο Ρόμπερτ, ο οποίος περιγράφει τον εαυτό του ως «μέτρια πλούσιο», μετακόμισε στην Ιταλία πριν από οκτώ χρόνια, μετά από μια καριέρα στον τομέα των υπολογιστών που κατέληξε με την πώληση της εταιρείας του, αναφέρει το BBC. Ο Ρόμπερτ – που δεν είναι το πραγματικό του όνομα – μπορεί να μην συγκαταλέγεται στους Γάλλους δισεκατομμυριούχους που έχουν καταφύγει στην Ιταλία για να αποφύγουν τη γαλλική εφορία, αλλά τα πλεονεκτήματα για τον ίδιο είναι σαφή.
Η αγορά ενός σπιτιού στη Ρώμη και η απόκτηση της ιδιότητας του φορολογικού κατοίκου της Ιταλίας ήταν ένα πολύ ωραίο μέρος του πακέτου που προσφέρει η χώρα, όπου τα άτομα με υψηλή καθαρή περιουσία μπορούν να πληρώνουν έναν σταθερό ετήσιο φόρο επί όλων των ξένων εισοδημάτων – ανεξάρτητα από το ποσό – και να απολαμβάνουν μια σειρά από άλλες απαλλαγές.
Η διαφορά ανάμεσα στην Ιταλία και τη Γαλλία
Αν είχε αγοράσει σπίτι στη Γαλλία, θα έπρεπε να πληρώσει αυτό που οι Γάλλοι αποκαλούν frais de notaire (αμοιβές συμβολαιογράφου), το μεγαλύτερο μέρος των οποίων πηγαίνει στην κυβέρνηση (όπως ο φόρος χαρτοσήμου στο Ηνωμένο Βασίλειο ή οι φόροι μεταβίβασης ακινήτων στις ΗΠΑ). Στην Ιταλία υπάρχει απαλλαγή για την prima casa, το πρώτο σπίτι που αγοράζετε.
Στη Γαλλία πρέπει επίσης να πληρώνεις φόρο ακίνητης περιουσίας (taxe foncière ή φόρο γης). «Εδώ δεν ισχύει κάτι τέτοιο για την prima casa (πρώτη κατοικία)», λέει ο Ρόμπερτ, αν και επισημαίνει ότι «υπάρχει υψηλό τέλος για τη συλλογή απορριμμάτων». Το καλύτερο, κατά τη γνώμη του, είναι ότι δεν υπάρχει φόρος κληρονομιάς για ακίνητα που κατέχεις στην Ιταλία αξίας έως 1 εκατομμυρίου ευρώ (1,1 εκατομμύρια δολάρια) και είναι μόνο 4% πάνω από αυτό το όριο.
Στη Γαλλία το αφορολόγητο όριο είναι πολύ χαμηλότερο – 100.000 ευρώ (110.000 δολάρια) – και πάνω από αυτό υπάρχει μια κλιμακωτή κλίμακα μέχρι ένα ανώτατο ποσοστό 45%.
«Σε αυτό το στάδιο, όμως, πρόκειται περισσότερο για «ερωτήσεις από επιχειρηματίες και εύπορους που αναρωτιούνται αν θα ήθελαν να μετακομίσουν ή όχι, παρά για άτομα που μετακομίζουν πραγματικά», εξηγεί ο Ζερόμ Μπαρ. «Η μετεγκατάσταση απαιτεί πλήρη δέσμευση και προσεκτικό σχεδιασμό», τονίζει. Προσθέτει ότι οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων «πρέπει να αλλάξουν την έδρα της εταιρείας τους. Στη Γαλλία υπόκεινται σε φόρο εξόδου».
Οι πλούσιοι απο τις χώρες του Κόλπου
Εάν πολλοί πλούσιοι Γάλλοι βρίσκονται στο στάδιο του «σκέφτομαι να μετακομίσω», το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο έντονο στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σημειώνει το BBC.
Ωστόσο, το να εγκαταλείψουν το καθεστώς μηδενικής φορολογίας του Ντουμπάι θα είναι πολύ δύσκολο για πολλούς. «Όταν βρίσκεσαι σε μια χώρα όπου δεν πληρώνεις κανέναν φόρο, είναι πολύ δύσκολο να επιστρέψεις σε μια χώρα όπου πρέπει να πληρώνεις πολλούς. Ειδικά για όσους έχουν συνηθίσει να ξοδεύουν πολλά χρήματα. Το καθαρό εισόδημα που μένει στην τσέπη σου είναι πολύ διαφορετικό, λέει ο Barre. Και, προσθέτει, οι άνθρωποι που έχουν συνηθίσει τη ζωή χωρίς φόρους «δεν έχουν συνηθίσει πια τις διοικητικές διατυπώσεις – φορολογικές δηλώσεις, έγγραφα – οπότε δεν είναι εύκολο».
«Είναι αναπόφευκτο ότι πολλοί άνθρωποι θα ξανασκεφτούν τα ΗΑΕ», λέει ο Peter Ferrigno της Henley & Partners. «Αλλά νομίζω ότι είναι πολύ νωρίς για να ξεριζώσουν οι άνθρωποι τη ζωή τους, όταν αυτή περιλαμβάνει δουλειά, οικογένεια κ.λπ.
Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων στα ΗΑΕ είναι ακόμα απλοί άνθρωποι που κάνουν κανονικές δουλειές, ακόμη και οι περισσότεροι εκατομμυριούχοι είναι εκατομμυριούχοι επειδή κάνουν καλά αμειβόμενες δουλειές και όχι επειδή είναι ιδιοκτήτες περιουσιακών στοιχείων.
Πηγή: ot.gr
