Στην καρδιά της ευρωπαϊκής συνοικίας των Βρυξελλών ο καφές έχει γίνει ανάρπαστος, αφού αξιωματούχοι της ΕΕ και λομπίστες στέκονται στην ουρά περιμένοντας να παραγγείλουν τον δικό τους ελληνικό ή φρέντο εσπρέσσο
Τα ελληνικά καφέ έχουν κατακτήσει αθόρυβα τη «φούσκα των Βρυξελλών», προσφέροντας μια καθημερινή ανάπαυλα από την ένταση και τη βιασύνη των διαδρόμων της εξουσίας. Κατάφεραν μάλιστα να κερδίσουν τα τοπικά βελγικά καφέ, τις απρόσωπες αμερικανικές αλυσίδες, ακόμα και τους Ιταλούς μάστερ του εσπρέσο μέσα στην… ίδια τους την έδρα.
Ένα από αυτά είναι τo Meli, που άνοιξε το 2019 πλησίον των… αρχηγείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου. Στα πιο δημοφιλή ελληνικά καταστήματα συγκαταλέγονται επίσης το Papillon, το Caffeine και το Cherry.
Πολλά από τα καταστήματα αυτού του ιδιότυπου «πραξικοπήματος του καφέ» γεννήθηκαν εν μέσω της κρίσης χρέους της δεκαετία του 2010, όταν η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια οικονομική κατάρρευση, με την ανεργία να ξεπερνά το 27%.
Οι ιδιοκτήτες του «Meli» μετακόμισαν αρχικά στο Βέλγιο το 2013, αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες, πριν ανοίξουν το πρώτο τους κατάστημα έξι χρόνια αργότερα. Πολλοί από τους εργαζόμενους έφτασαν στις Βρυξέλλες επίσης κατά τη διάρκεια της κρίσης για να βρουν δουλειά. Μάλιστα, πολλοί παρακινήθηκαν από συγγενείς ή φίλους που δούλευαν ήδη στα καφέ.
Σύμφωνα με τις οικονομικές του καταστάσεις το «Meli» κατάφερε να εδραιωθεί και να πετύχει σημαντική άνοδο στον τζίρο του, ο οποίος κατέγραψε ένα εντυπωσιακό άλμα σχεδόν 300% από το 2013 έως το 2024.
Το γειτονικό Papillon, επίσης ελληνικής ιδιοκτησίας, είδε τον τζίρο του να τετραπλασιάζεται, όπως δήλωσε στο Politico ο Βασίλης Τσουράπης, διαχειριστής του καφέ.
Ο Τσουράπης, όπως και πολλοί άλλοι εργαζόμενοι, κατέληξε να δουλεύει στο Papillon μέσω συγγενικής σχέσης. Ένας άλλος σερβιτόρος στο To Meli είναι ξάδελφος του ιδιοκτήτη.
Η ελληνική κουλτούρα του καφέ στις Βρυξέλλες; Με αστερίσκους
Σε αντιδιαστολή προς τους Ιταλούς, που πίνουν τον καφέ τους στο μπαρ όρθιοι, η ελληνική πρακτική εστιάζει στη συναστροφή και στην παρέα. Συνήθως η φράση «πάμε για καφέ» μεταφράζεται σε: «Ας καθίσουμε για ώρες για να συζητήσουμε για τα πάντα».
Αν και η πραγματικότητα στο «Meli» δεν αντιστοιχεί ακριβώς στην ελληνική κουλτούρα του καφε, μια… υποψία διαχέεται μόνιμα στην ατμόσφαιρα, και αυτό προσελκύει σταθερά τους Ευρωπαίους τεχνοκράτες.
Μα και ο ίδιος ο καφές αντανακλά αυτή την κάπως διαφορετική συνθήκη. Τα πιο δημοφιλή ροφήματα για τις ζεστές καλοκαιρινές ημέρες, ο freddo espresso και το cappuccino, περιέχουν δύο δόσεις εσπρέσο, και μάλιστα χτυπημένες με πολύ πάγο.
Πριν από την άφιξη του εσπρέσο στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1990, το πιο κοινό παγωμένο ρόφημα ήταν ο φραπέ, φτιαγμένος από στιγμιαιού καφέ και χτυπημένος με πάγο ή/και γάλα. Το μοναδικό χαρακτηριστικό σε όλες αυτές τις συνταγές είναι ότι συνοδεύονται από ένα παχύ στρώμα αφρού στην κορυφή, που δημιουργεί περισσότερο καφέ καθώς ο πάγος λιώνει.
Προφανώς και φτιάχνονται για να πίνονται αργά, όχι να καταπίνονται… μονορούφι.
Τόσο απαραίτητος έχει γίνει ο φρέντο για τον Έλληνα ομογενή, που ακόμη και στις υγρές μέρες του χειμώνα πολλοί θα επιλέξουν το κρύο αυτό ρόφημα.
Τεχνοκράτες και διασπορά
Ο φρέντο εσπρέσσο δεν είναι συχνό φαινόμενο εκτός Ελλάδας. Για παράδειγμα, στο Λονδίνο υπάρχουν δύο καφέ που εξυπηρετούν κυρίως την ελληνική και κυπριακή κοινότητα, ενώ στην άλλη άκρη σχεδόν της γης, στο Μπάλι, βρίσκει κανείς επίσης τον πασίγνωστο ελληνικό καφέ.
Αλλά στις Βρυξέλλες είναι που οι ελληνικές καφετέριες παίζουν δυνατά στο παιχνίδι του καφέ, κοντράροντας στα ίσα τους Ιταλούς.
Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, κατακλύζονται κυρίως από υπαλλήλους της ΕΕ, δημοσιογράφους και εκλεγμένους αξιωματούχους. Το Σαββατοκύριακο, το «Meli» αδειάζει από τεχνοκράτες, και γεμίζει με Έλληνες και Κυπρίους που απολαμβάνουν χαλαρά το ποτό τους.
«Αυτό είναι ένα μέρος όχι μόνο για εργασιακές συναντήσεις αλλά και για φίλους», δήλωσε στο POLITICO ένας Κύπριος αξιωματούχος της ΕΕ που ζει στις Βρυξέλλες εδώ και 10 χρόνια. «Δεν είναι ένα μέρος της ευρωπαϊκής φούσκας, είναι ένα ελληνικό μέρος».
Πολλοί από τους Ευρωπαίους αξιωματούχους με τους οποίους μίλησε το POLITICO κατά τη διάρκεια πρόσφατων επισκέψεων στα ελληνικά καφέ δήλωσαν ότι δεν σκέφτονται απαραίτητα την «ελληνικότητα» του μέρους, αλλά εκτιμούν την ποιότητα του καφέ και του φαγητού, καθώς και τη χαλαρή ατμόσφαιρα.
Καφές: Το ιταλικό «μέταλλο»
Οι Ιταλοί διατηρούν ισχυρή παρουσία στην ευρωπαϊκή συνοικία. Ανάμεσα στα αγαπημένα στέκια στη «φούσκα των Βρυξελλών» παραμένει το Caffelatte, ένα ιταλικής ιδιοκτησίας καφέ, το οποίο κατέγραψε ισχυρή ανάκαμψη αφότου η πανδημία του Covid-19 έπληξε τον κλάδο της εστίασης και φιλοξενίας το 2020.
Όπως υποδηλώνουν και τα ονόματα των αγαπημένων σύγχρονων ροφημάτων των Ελλήνων, υπάρχει μια ιταλική σύνδεση. Ο freddo εφευρέθηκε το 1991 από μια ελληνική εταιρεία εισαγωγής καφέ, την Kafea Terra, η οποία προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο να πουλήσει τον ιταλικό εσπρέσο Illy στην εγχώρια αγορά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Στην ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, η ανερχόμενη ελληνική πρόκληση στον καφέ είναι αναμφισβήτητη.
Πάντως, η γεννημένη στην Ιταλία συντάκτρια του POLITICO για θέματα πολιτικής ανταγωνισμού, Francesca Micheletti, πιστεύει ότι ο freddo espresso είναι απλώς ένας «shakerato» που πλασάρεται ως ελληνικός, επικαλούμενη μια αγαπημένη καλοκαιρινή συνταγή καφέ στην Ιταλία.
Η αλήθεια είναι ότι η ιταλική εκδοχή φτιάχνεται πάντα με ζάχαρη και ο αφρός είναι πιο αραιός, όχι αρκετά παχύς ώστε να συνεχίσει να παράγει καφέ για ώρες.
Πηγή ΟΤ
